Green Lotus

After Life

اگر تو میل محبت کنی و گر نکنی من از تو روی نپیچم که مستحب منی چو سرو در چمنی راست در تصور من چه جای سرو که مانند روح در بدنی به صید عالمیانت کمند حاجت نیست همین بسست که برقع ز روی برفکنی بیاض ساعد سیمین مپوش در صف جنگ که بی تکلف شمشیر لشکری بزنی مبارزان جهان قلب دشمنان شکنند تو را چه شد که همه قلب د…

ای برگ  مرا با سبزی خود در آغوش بگیر. من درخت برهنه ی پاییزم که می لرزم.  ای باران  مرا سیراب کن.. من ماسه های کویرم،  از سرزمین‌ گرم و خشک.  باد الک می شود  با گذر از میان دستانم . گرم کن مرا  ای تو  که خورشیدی.. من از پیش ترها ، اینجا ایستاده ام. پنهان شده در کلمات، چون سایه ی درختان بر چشمه های …

باد از کنار برگ می‌گذرد بی‌آنکه بخواهد ـ جهان همین لحظه است. ..

Piano Sonata No. 14 in C-Sharp Minor, Op. 27 No. 2 "Moonlight":…

Drunken Sailor

Open Eye Signal

ارزش شور و احساسات بهتر از زُهد و ریا است. صادق بودن، حتی در شرّ، بهتر از گمراه شدن در اصول اخلاقی سنّت است. انسان آزاده می‌تواند خوب یا بد باشد، اما انسان غیر آزاده ننگِ طبیعت است.. .نیچه

تنها دردِ بزرگ، آزادی‌بخشِ جان است. .نیچه

که بوسه را بفروشند و خون را بفروشند و نسیم خریداری شود و باد را به اجاره دهند. من نمیخواهم که در خانه ها سرما باشد که در کوچه ها ترس باشد و در چشم ها خشم باشد. من نمیخواهم که در میان لبخند ها دروغ ها در بند باشد و در گاوصندوق ها میلیون ها ثروت زندانی شده باشد و پاکان در زندان ها گرفتار بمانند. من نم…

این غم و اندوه است که اشک، بی‌اراده بر دیدگانش نشسته و در حالی که چپق خود را دود می‌کند، چوب بست‌های مرگ را به خواب می‌بیند ای خواننده، تو او را... این غول ظریف را می‌شناسی ای خواننده‌ی مزور، ای همسان من، ای برادر من .شارل بودلر

Alexandra Becker-Black

چه ابرهای سیاهی در انتظار روز میهمانی خورشیدند. انگار در مسیری از تجسم پرواز بود که یک روز آن پرنده‌ نمایان شد انگار از خطوط سبز تخیل بودند آن برگ‌های تازه که در شهوت نسیم نفس می‌زدند انگار آن شعله‌های بنفش که در ذهن پاک پنجره‌ها می‌سوخت چیزی بجز تصور معصومی از چراغ نبود در کوچه‌ باد می‌آید این ابت…

HOMAGE TO VAN GOGH. 1960 Artist: FrancisBacon

چرا شبگیر می‌گرید؟ من این را پرسیده‌ام من این را، عفونتت از صبری‌ست که پیشه کرده‌ای به هاویه‌ی وَهن. تو ایوبی که از این پیش اگر به پای برخاسته بودی خضروارت به هر قدم سبزینه‌ی چمنی به پای می‌گسترد، و بادِ دامانت تندبادی تا نظمِ کاغذینِ گُل‌بوته‌های خار بروبد. من این را گفته‌ام همیشه همیشه من این را …