در دفتر اول مثنوی آمده است: «بشنو الفاظ حکیم پردهای سر همانجا نه که باده خوردهای» از شارحان قدیم، انقروی و ولیمحمد اکبرآبادی، هر دو، «حکیم پردهای» را «سنائی» دانستهاند و در توجیه اینکه چرا از وی با صفت «پردهای» یاد شده، نوشتهاند: چون سنائی از دیدگاه ادراک مردم در پرده و حجاب، مستور بوده به وی «حکیم پردهای» گفتهاند. از شارحان جدید نیز، در جزو چهارم از دفتر اول شرح مثنوی شریف (جزوی که به کوشش استاد شهیدی تنظیم شده) و شرح استعلامی و کریم زمانی نیز «حکیم پردهای» ضبط شده و همان توجیه شارحان قدیم آمده است. متأسفانه هیچ کدام از شارحان اندکی درنگ نکردهاند که نکند این «پردهای» صفت نسبی باشد از نام مکانی! اولین بار مرحوم باستانی پاریزی درنگ میکند، اما او حدس میزند که احتمالاً به «پردهای»، «بردهای» بوده و شاید «برده» صورت دیگر نسبتِ «بردع» باشد که شهری است در قفقاز و حوالی اندراب. اما قفقاز کجا و سنائی کجا؟ این موضوع سالها برای من هم محل پرسش بود. اخیراً در جایی دیدم که مرحوم استاد دکتر رجایی نوشتهاند: سنائی اهل روستای «برده» (اَبَرده/ بالاده) در غزنین بود که «اَبَرده» به تخفیف «برده» شده و از آن صفت نسبی ساختهاند. دکتر اصغر شهبازی @shekoftandaraftab
15
8
