Φανέρωσις

راست است، بی‌دروغ، یقینی و بس راستین؛
آنچه در بالاست، همانند آن چیزی است که در زیر است، و آنچه در زیر است، همانند آن چیزی است که در بالاست، تا شگفتی‌های چیزِ یگانه به انجام رسد؛
و چنان‌که همهٔ اشیا از یگانه، به تأملِ یگانه، پدید آمدند، همهٔ اشیا نیز از این یک چیزِ یگانه، به انطباق، زاده شدند؛
پدرِ آن خورشید است و مادرِ آن ماه؛
باد آن را در شکمِ خویش حمل کرد، و زمین دایهٔ آن است؛
این، پدرِ هر تِلسِمِ سراسر جهان است؛
نیروی آن کامل است، اگر به زمین بازگردانده شود؛
زمین را از آتش جدا کن، لطیف را از غلیظ، به نرمی و با تدبیرِ بزرگ؛
از زمین به آسمان برمی‌آید، و بار دیگر به زمین فرود می‌آید، و نیرویِ برین و فروین را در خود می‌گیرد؛
آنگاه شکوهِ روشناییِ جهان را خواهی داشت، و از این‌رو هر تاریکی از تو خواهد گریخت؛
این است نیرومندترینِ همهٔ توان‌ها؛ زیرا هر چیز لطیف را مغلوب می‌کند و در هر چیز سخت و استوار نفوذ می‌کند؛
جهان بدین‌گونه آفریده شد؛
از این‌جا انطباق‌های شگفت پدید خواهند آمد، که شیوهٔ آن‌ها چنین است؛
از همین‌رو مرا هِرمِس تریسمجیستوس خوانده‌اند، زیرا سه بخشِ حکمتِ سراسر جهان را در اختیار دارم؛
و آنچه دربارهٔ عملِ خورشید گفته شد، به انجام رسید.

آن‌چه تو را[ایون] برمی‌انگیزد قدرتی آسمانی است، مانند قدرت نهفته در سنگ که اوریپید«Magnesian» نام نهاده بود، امّا بیشتر مردم آن را «Heraclean» می‌نامند. چنان‌که می‌بینی این سنگ نه‌تنها حلقه‌های آهنی را به خودی خود جذب می‌کند بلکه همچنین به آن‌ها قدرتی می‌بخشد که به کمک آن همان کار را با سنگ‌های دیگر انجام می‌دهد.
(ایون، 533d3-31؛ اقتباس از ترجمه‌ی ساوندرز)

سقراط ابتداء فلسفه را از آسمان به زیر کشید، آن را در شهر‌ها جای داد و حال در خانه‌ها رواج داد و وادارش کرد زندگی و اخلاق‌ها، نیکی و بدی را در نظر بگیرد.
(V. 4.10)(1)

بار دیگر در آکادمیکا² دیدگاه زیر را به وارو³ نسبت می‌دهد:
به عقیده‌ی من، که کلاً مورد قبول است، سقراط نخستین فردی است که فلسفه را از رمز‌و‌راز‌های مستور در حجاب‌های طبیعت رها ساخت، رمز‌وراز‌هایی که فیلسوفان پیش از او در آن درگیر بودند، و آن را به موضوع زندگی عادی سوق داد تا با تحقیق در فضایل و رذایل، نیکی و بدی به طور کلی تشخیص دهد که موضوعات آسمانی یا از دانش ما دورند یا اگر هم کاملاً شناخته شوند، ربطی به زندگی نیک ندارند.
(ترجمه از راکهام، I. 5.15)

Expressions are derived for the mass of a stationary axisymmetric solution of the Einstein equations containing a black hole surrounded by matter and for the difference in mass between two neighboring such solutions. Two of the quantities which appear in these expressions, namely the area A of the event horizon and the "surface gravity"; of the black hole, have a close analogy with entropy and temperature respectively. This analogy suggests the formulation of four laws of black hole mechanics which correspond to and in some ways transcend the four laws of thermodynamics.