پس از سالها جنگ میان نادرشاه افشار و دولت عثمانی، سرانجام در ۱۷ شعبان ۱۱۵۹ق / ۴ سپتامبر ۱۷۴۶م در منطقهٔ کُردان، میان نمایندگان دو دولت صلح برقرار شد.بر اساس گزارش منابع عثمانی، مهمترین مفاد توافق چنین بود:
۱. مرزها
مرزهای دو دولت بر اساس حدودی که در زمان سلطان مراد چهارم تعیین شده بود، حفظ شود و دو طرف از تغییر مرزها خودداری کنند.۲. زائران ایرانی
زائران ایرانی که از راه بغداد و شام به سوی مکه میروند، مانند دیگر مسلمانان مورد حمایت قرار گیرند و در مسیر رفتوآمد آنان امنیت برقرار باشد.۳. حج و تجارت
برای اتباع دو کشور در زمینهٔ حج و تجارت تسهیلات فراهم شود و بازرگانان بتوانند با امنیت رفتوآمد کنند و حقوق گمرکی مطابق قوانین مقرر پرداخت شود.۴. نمایندگان و شهبندرها
قرار شد در پایتختهای دو کشور شهبندر (نماینده/مأمور تجاری و کنسولی) مستقر شود و این مأموران هر سه سال یکبار تغییر کنند.۵. اسیران جنگی
اسیران باقیمانده از جنگ میان دو طرف مبادله و به کشور خود بازگردانده شوند.
۶. فراریان
اگر پس از انعقاد صلح، شخصی از ایران به قلمرو عثمانی یا از عثمانی به ایران فرار کند، طرف مقابل او را پناه ندهد و در صورت درخواست رسمی، وی را به نمایندگان دولت مربوط تحویل دهد.۷. پایان اختلافات
دو دولت متعهد شدند از اقداماتی که موجب برهمخوردن صلح و آغاز دوبارهٔ جنگ شود، خودداری کنند.
📚 منابع
۱. İzzî Efendi، İzzî Tarihi، گزارش مذاکرات و مفاد پیمان، برگ 84b.
۲. Başbakanlık Osmanlı Arşivi (BOA)، Hatt-ı Hümâyun، 6/191، صص. ۱–۲، سند مربوط به بازگشت مصطفی ناظف افندی و پیمان.
۳. BOA، Mühimme Defteri، شماره ۱۵۲، صص. ۳۱۷–۳۱۸، حکم ۱۲۵۴، دربارهٔ مأموریت و همراهی نمایندهٔ عثمانی.
۴. Şemdânîzâde، Mür’i’t-Tevârîh، گزارش پیمان کُردان.
#نادر_شاه #عثمانیان
[ @Emamiyeh_128|امامیه ]
