𓆩他殺𝆹۪✨ໍׅ⬞𝐃𝐢𝐯𝐞𝐥𝐥𝐚⁰⁴𓆪

آیدین گفت: "خانوم سورمه.."
سورمه گفت: "سورملینا"
آیدین گفت: "خانوم سورملینا، اجازه می‌دهید من شما را دوست داشته باشم؟"
سورمه ایستاد، لبخند زد و زبانش را به آرامی به لب بالا کشید، گفت: "اختیار دارید."
آن وقت آیدین او را بوسید، با تمام محبت. او را همچون سرزمینی از پیش تعیین شده از آن خود کرد و بر آن، پا گذاشت...

آیدین گفت: "من به حکم ادب حق نداشتم که شما را دوست داشته باشم."
سورمه گفت: "چرا؟" و دست از کار کشید و با آرنج به میز تکیه داد، درست جلوی صورت آیدین.
آیدین گفت: "من نمی‌رنجم اگر از اینجا بیرونم کنند، اما از اینکه پدر شما از من متنفر باشد می‌ترسم."
سورمه گفت: "شما تقصیری ندارید، ترسو بار آمده‌اید. همه جرئت شما را کشته‌اند.به آینه نگاه کنید، ببینید چقدر پیر و شکسته شده‌اید!"
آیدین گفت: "شما فکر می‌کنید من به محبت نیاز ندارم؟"
سورمه دوباره به کارش ادامه داد: "همه آدمها به محبت احتیاج دارند."