انتظار، یک حالت ذهنی است و در اصل به این معناست که شما آینده را می خواهید و اکنون را نمی خواهید. آنچه را دارید نمی خواهید و آنچه را ندارید می خواهید. با هر نوع انتظار، ناآگاهانه تضادی درونی بین اکنون و اینجا، یعنی جایی که نمی خواهید باشید با آینده فرافکنی شده خود، یعنی جایی که می خواهید باشید، ایجاد می کنید. این نگرش موجب می شود حال حاضر را از دست بدهید و کیفیت زندگی شما به شدت کاهش یابد.
برای نمونه مردم بسیاری منتظر رفاه و ثروت هستند، اما امکان ندارد چیزی را در آینده بیابند. هنگامی که حقیقت حاضر خود را - یعنی همان جایی که هستید، همان کسی که هستید و همان کاری که اکنون انجام می دهید. محترم میشمارید، درک می کنید و به طور کامل می پذیرید، هنگامی که آنچه را دارید به طور کامل پذیرا می شوید، آنگاه برای آنچه دارید شکر گزار هستید، برای آنچه که هست شکر گزار هستید و برای بودن شکرگزار هستید. شکرگزاری برای لحظه حاضر و کامل بودن زندگی در همین لحظه، رفاه حقیقی ست. امکان ندارد رفاه در آینده به دست بیاید. با این نگرش، رفاه به مرور زمان و از راه های گوناگون در موارد بیرونی نیز پدیدار خواهد شد.
اکهارت تله
تمرین نیروی حال
ص 42 و 43
6September 5, 2026 82 5
