10000
جهتگیریهای «روزنامهٔ شریف» دیگر بر کسی پوشیده نیست؛ رسانهای که شاید نام دانشگاه را یدک بکشد، اما هیچگاه در سمت دانشجو نایستاده است.
در روزهای ملتهب اخیر، این سوگیریها به بیشرمانهترین حالت خود رسیده است. تیترهایی که موبهمو با روایتهای حاکمیتی همخوانی دارند، بار دیگر ثابت کرد که این رسانه چگونه در بزنگاهها، پشت اکثریتِ بدنهٔ دانشجویی را خالی میکند.
کافی است تنها به کارنامهٔ این «رسانهٔ منفییکِ حراست» در همین دو روز پرالتهاب (۲ و ۳ اسفند) -یعنی درست پس از بازگشایی دانشگاه بعد از دو ماه تعطیلی- نگاهی بیندازیم تا عیار واقعیشان دستمان بیاید:
- تقلیل معنادار جمعیت: گزارش عامدانهٔ آمار حداقلی از دانشجویان معترض در تجمع ۲ اسفند.
- روایت یکسویه از آسیبدیدگان: پوشش کاملاً گزینشی و یکطرفهٔ مجروحان درگیریهای ۲ اسفند.
- سانسور حقیقت: روایت جانبدارانه و تحریفشده از درگیریهای ۳ اسفند.
- برچسبزنی به دانشجو: تکرار مداوم کلیدواژهٔ «شعارهای غیرقابل انتشار» برای مقصر جلوه دادن و انگشت اتهام گرفتن به سمت یک طیف خاص از دانشجویان.
- فریب رسانهای: تمسخر و سوءاستفاده از یک تصویر دستکاریشده با هوش مصنوعی، بهجای انتشار تصویر واقعی برای رفع ابهام.
- عادیسازی سرکوب: پوشش خبریِ خشک و بیتفاوتِ موج ممنوعالورودی دانشجویان (آن هم همزمان با حضوری شدن دانشگاه) بدون کوچکترین نقد یا اعتراضی.
دیگر نمیتوان روی این حجم از تقابل با دانشجو نام «اشتباه» گذاشت؛ این یک رویهٔ سیستماتیک است. ما بر خود واجب میدانیم که روزنامه شریف را بایکوت کنیم. رسانهای که صدای ما نیست، دیگر هیچ اعتباری میان ما ندارد.
از این پس، برای دنبال کردن اخبار موثق و بدون سانسورِ دانشگاه، رسانهٔ تازهتأسیس «صدای شریف» جایگزین و صدای واقعی ما خواهد بود.
