از خونِ جگر، رنگ پذیرد سخن ما
...
چون ماهیِ لببسته سراپای زبانیم
در ظاهر اگر نیست زبان در دهن ما
بیقیمتیِ ما ز گرانمایگی ماست
کاین چرخ فرومایه ندارد ثمن ما
از گوهر ما گرچه خورد چشم جهان آب
از گرد یتیمی است همان پیرهن ما
از بند لباسیم درین بحر سبکبار
پیراهن ما همچو حباب است تن ما
صائب
ヾ
May 19, 2026 1.8K 27