بیدل در مثنوی «عرفان» که مفصلترین مثنوی اش محسوب میشود بطور مستقیم به نهج البلاغه اشاره کرده است: روزی افشرد بر دماغ شعور درس نهج البلاغه ذوق حضور سرخط آن جریده بابی بود که ز سیحونش انتخابی بود یعنی این چشمۀ سعادتجوش که ز قربش گشودهاند آغوش به حصول نجات مشرقیان هست طوماری از بهشت روان در این ابیات بیدل به تمجید از نهج البلاغه میپردازد و آن را کتابی بهشتی قلمداد میکنند که توان رستگار ساختن مشرقیان را دارد. بیدل در ادامه این ابیات کلام علی ابن ابی طالب را چشمهای میداند که توان پاک کردن هر گونه آلودگی را دارد: موج این چشمه هر کجا جاری است پاکی سرخط سیهکاری است مهرداد مهرجو https://t.me/Biddle_Academy
August 29, 2026 219 7
