مطالعه خود آموز الواح و آثار بهائی

۸ ✨ ترجمه و مفهوم روان متن شماره ۸ معشر غافلین بر اطفاء نور الهی قیام نموده‌اند و شرذمۀ مغلّین بر اخماد نار محبّت ربّ العالمین منتهای جدّ و جهد را مبذول داشته‌اند ترجمه: گروهی از انسان‌های بی‌خبر برای خاموش کردن نور خداوند بلند شده‌اند، و دسته‌ای کوچک از گمراه‌کنندگان برای از بین بردنِ آتشِ محبتِ پروردگار جهانیان، تمام تلاش و کوشش خود را به کار بسته‌اند آیا فرعون چه ربح برد و از اعمالش چه ثمر دید و از ظلمش چه اثر یافت با تمام همّت بر سفک دماء اطفال قیام نمود عاقبت ید قدرت و تربیت الهی کلیم را در بیت او تربیت نمود و ظاهر فرمود ارادۀ الهی بر کل غالب است ترجمه: آیا فرعون از کارهایش چه سودی برد؟ و از رفتارها و ستمگری‌اش چه نتیجه و اثر پایداری دید؟ او با تمام توان برای ریختن خون کودکان برخاست، اما در پایان، دست قدرت و پرورشِ خداوند، حضرت موسی (کلیم) را درست در خانهٔ خودِ فرعون بزرگ کرد و او را آشکار ساخت. ارادهٔ خداوند بر همه چیز پیروز و مسلط است در شفقت حقّ جلّ جلاله و ظلم اعدا تفکّر نما سی و دو سنه او ازید حزب اللّه را از نزاع و جدال و فساد منع نمودیم سحاب قضا امطار بلا بر ایشان ریخت مع‌ذلک صبر نمودند کلمات سخیفه شنیدند و جواب نگفتند کمال ذلّت را دیدند و اعتراض ننمودند کشته شدند و نکشتند مع‌ذلک خلق بی‌انصاف دست برنداشتند ترجمه: در مهربانیِ خداوند و ستمگریِ دشمنان اندیشه کن. ما سی و دو سال یا بیشتر، یاران خد را از جنگ، ستیزه و آشکار کردن فساد بازداشتیم ابرِ تقدیر، باران‌های بلا و سختی را بر سر آن‌ها بارید،اما با این وجود شکیبایی کردند. حرف‌های زشت و توهین‌آمیز شنیدند ولی پاسخی ندادند؛ بالاترین سختی‌ها و خواری‌های ظاهری را دیدند اما اعتراضی نکردند؛ جانِ آن‌ها را گرفتند و کشته شدند، اما دست به کشتنِ کسی نزدند؛ با این حال، مردمِ بی‌انصاف دست از آزار آن‌ها برنداشتند اسم‌اللّه را دیده‌اید صبر و سکون و حلم و شفقت و محبّت و وقار ایشان را اکثری دیده و میدانند مع‌ذلک او را مفسد قلم داده‌اند و بر ضرّش قیام نموده‌اند اینست شأن خلق ترجمه: شما رفتار جناب «اسم‌الله» (ملا صادق مقدس خراسانی) را دیده‌اید؛ بردباری، آرامش، حلم، مهربانی، دوستی و وقار رفتار ایشان را بیشتر مردم به چشم دیده‌اند و می‌دانند؛ با این حال، او را خرابکار نامیده‌اند و برای آسیب زدن به او برخاسته‌اند. رفتار و رسمِ مردم این‌گونه است! حقّ از ظلم ظالمان چشم نپوشیده و نخواهد پوشید مخصوص در این ظهور که هر یک از ظالمین را جزا داده در رئیس روم از قبل و طائفان حولش تفکّر نما قد اخذهم اللّه اخذ عزیز مقتدر چه که من غیر جهت آل اللّه را بسجن اعظم فرستاد ترجمه: خداوند از ستمِ ستمگران چشم‌پوشی نکرده و نخواهد کرد؛ به ویژه در این آیینِ جدید که هر کدام از ستمگران را مجازات کرده است. به پادشاه عثمانی در گذشته (سلطان عبدالعزیز) و درباریانی که دور او می‌گشتند اندیشه کن؛ به راستی که خداوند آن‌ها را مجازات کرد، مجازات کردنی سخت از سوی خدایِ مقتدر! چرا که بدون هیچ گناه و دلیلی، خاندان خدا را به بزرگ‌ترین زندان (عکّا) تبعید کرد و همچنین در رقشا و ذئب تفکّر نمائید کاذب ارض طاء را که به صادق معروف ملاحظه کنید مع‌ذلک خلق غافل بشعور نیامده‌اند و از بحر آگاهی و دانائی بالمرّه محرومند ترجمه: و همچنین در داستانِ رقشا (امام‌جمعه حریص اصفهان که با افعی‌صفتی و طمع به ثروتِ دو برادر مؤمن، مسبب اعدام آن‌ها شد) و ذئب (شيخ محمدباقر، عالم گرگ‌صفت) اندیشه کنید؛ و آن شخص دروغگو در تهران را که در ظاهر به نامِ «صادق» معروف بود تماشا کنید که چطور همگی با وجود قدرتشان خوار شدند؛ با وجود این، مردمِ بی‌خبر هنوز به هوش نیامده‌اند و از دریای آگاهی کاملاً محرومند. آن جناب باید در جمیع احوال بافق اعلی ناظر باشد و بر خدمت امر قائم قسم بآفتاب افق سماء معانی هر نفسی که از شما در سبیل الهی برآمد لدی اللّه مخزون و مکنون ترجمه: آن جناب باید در همهٔ حالت‌ها به بالاترین افق معنوی چشم بدوزد و برای خدمت به دین ایستاده باشد. قسم به خورشیدِ آسمانِ حقایق، هر انسانی از شما که در راه خدا قدم برداشت، پاداش و ارزش او نزد خداوند گنجینه شده و محفوظ است. این گلپاره‌های عالم که بجنود و صفوف و ظلم فخر مینمایند بملاقات آب قلیلی از هم بریزند بیک تب شعلۀ نار غرور بیفسرد و آتش حرص و هوی منطفی گردد سبحان‌اللّه مع‌ذلک متنبّه نشده و نمیشوند ترجمه: این تکه‌های گِلِ خشک‌شدهٔ دنیا (ستمگران) که به سربازان، صف‌های ارتش و ستمگریِ خود افتخار می‌کنند، با برخورد با مقدارِ بسیار کمی آب (با یک نمِ باران یا رطوبتِ ناچیز حوادث و مرگ)، فوراً وا می‌روند و از هم می‌پاشند! با یک تبِ ساده، شعلهٔ آتشِ غرورشان سرد و منجمد می‌شود و آتشِ طمع و هوس‌هایشان خاموش می‌گردد. شگفتا! با این حال بیدار و آگاه نشده و نمی‌شوند. ادامه توضیحات و لغات 👉 .

🌷

۸ معشر غافلین بر اطفاء نور الهی قیام نموده‌اند و شرذمۀ مغلّین بر اخماد نار محبّت ربّ العالمین منتهای جدّ و جهد را مبذول داشته‌اند آیا فرعون چه ربح برد و از اعمالش چه ثمر دید و از ظلمش چه اثر یافت با تمام همّت بر سفک دماء اطفال قیام نمود عاقبت ید قدرت و تربیت الهی کلیم را در بیت او تربیت نمود و ظاهر فرمود ارادۀ الهی بر کل غالب است در شفقت حقّ جلّ جلاله و ظلم اعدا تفکّر نما سی و دو سنه او ازید حزب اللّه را از نزاع و جدال و فساد منع نمودیم سحاب قضا امطار بلا بر ایشان ریخت مع‌ذلک صبر نمودند کلمات سخیفه شنیدند و جواب نگفتند کمال ذلّت را دیدند و اعتراض ننمودند کشته شدند و نکشتند مع‌ذلک خلق بی‌انصاف دست برنداشتند اسم‌اللّه را دیده‌اید صبر و سکون و حلم و شفقت و محبّت و وقار ایشان را اکثری دیده و میدانند مع‌ذلک او را مفسد قلم داده‌اند و بر ضرّش قیام نموده‌اند اینست شأن خلق حقّ از ظلم ظالمان چشم نپوشیده و نخواهد پوشید مخصوص در این ظهور که هر یک از ظالمین را جزا داده در رئیس روم از قبل و طائفان حولش تفکّر نما قد اخذهم اللّه اخذ عزیز مقتدر چه که من غیر جهت آل اللّه را بسجن اعظم فرستاد و همچنین در رقشا و ذئب تفکّر نمائید کاذب ارض طاء را که به صادق معروف ملاحظه کنید مع‌ذلک خلق غافل بشعور نیامده‌اند و از بحر آگاهی و دانائی بالمرّه محرومند آن جناب باید در جمیع احوال بافق اعلی ناظر باشد و بر خدمت امر قائم قسم بآفتاب افق سماء معانی هر نفسی که از شما در سبیل الهی برآمد لدی اللّه مخزون و مکنون این گلپاره‌های عالم که بجنود و صفوف و ظلم فخر مینمایند بملاقات آب قلیلی از هم بریزند بیک تب شعلۀ نار غرور بیفسرد و آتش حرص و هوی منطفی گردد سبحان‌اللّه مع‌ذلک متنبّه نشده و نمیشوند

.

🌷

.

🧠 درک و تحلیل من از متن شماره ۷ (تحلیل: فلسفهٔ اسارت و بخشش) برداشت عمیق من از این متن، روی سه ایدهٔ بزرگ متمرکز است: پارادوکسِ «اسارت برای آزادی»: زیباترین قانون این متن از نظر من اینجاست که می‌گوید: «سجن (زندان) شما علّتِ حرّیّت (آزادی) اهل عالم است». این یک مفهوم بسیار عمیق است. یک انسان فداکار، آزادیِ شخصی خودش را فدا می‌کند و به زندان می‌رود تا با بیدار کردنِ وجدان بشریت، اسارتِ فکری، تعصب و نادانی را از جهان پاک کند. در واقع، زنجیرِ دستِ ابوطالب، ابزاری برای باز کردنِ زنجیرهای جهلِ جامعه می‌شود. هم‌دردی و تسلی با تجربهٔ شخصی: بهاءالله برای آرام کردنِ ابوطالب، از موضعِ پادشاهی یا دوری سخن نمی‌گوید؛ بلکه به او یادآوری می‌کند که خودش هم در همان خاک، چهار ماه در مخوف‌ترین زندان (اشاره تاریخی به سیاه‌چال تهران یا همان انبار شاهی) زیر سنگین‌ترین زنجیرها بوده است. وقتی یک رهبر معنوی می‌گوید «من خودم این راه را رفته‌ام و حتی سخت‌تر از این را چشیده‌ام»، تحملِ زندان برای پیرو بسیار آسان‌تر می‌شود، چون حس می‌کند در رنجِ خود تنها نیست و دارد پا جای پای مقتدای خود می‌گذارد. شکستن چرخهٔ انتقام (بزرگ‌ترین درس اخلاقی): اوجِ اخلاقِ این متن در این جمله پنهان است: «بسبب ذلّت خود ذلّت از برای کسی مخواه». انسان‌های عادی وقتی مورد ظلم و خواری قرار می‌گیرند، کینه به دل می‌گیرند و آرزو می‌کنند که کاش روزی بتوانند دشمنانشان را خوار کنند. اما این متن پنجرهٔ جدیدی باز می‌کند: حتی اگر در زندان به تو خواری وارد شد، هرگز آرزوی خواری برای هیچ انسان دیگری—حتی دشمنانت—نداشته باش. این یعنی بخششِ خالص و فراتر رفتن از مادیات و خواسته‌های شخصی (مشیّت خود). توضیح سجن اول و دوم : این بخش از متن به دو بازداشت متفاوت حضرت بهاءالله در تهران اشاره دارد که پیش از تبعید ایشان رخ داد. وقتی متن می‌گوید: «حبس اوّل که ساعات معدوده باشد مدارا نمودند و حبس ثانی بکمال شدّت و غضب»، به سیر وقایع تاریخی زیر اشاره می‌کند: ۱. حبس اول (ساعات معدوده): بازداشت در تکیه نیاوران پس از ماجرای تیراندازی دو جوان بابی به ناصرالدین شاه در شمرانات (که بهاءالله کاملاً از آن بی‌خبر و با آن مخالف بود)، ایشان با شجاعت تمام از روستای افجه به سمت اردوگاه شاه در نیاوران حرکت کردند تا خود را معرفی کنند. مکان: وقتی ایشان به نیاوران رسیدند، فوراً بازداشت شدند و برای چند ساعت (ساعات معدوده) در تکیه نیاوران (که موقتاً به عنوان محل توقیف و بازجویی اولیه استفاده می‌شد) تحت نظر قرار گرفتند. وضعیت: در این چند ساعت اولیه، مأموران به دلیل جایگاه اجتماعی و خانوادگی برجستهٔ بهاءالله (پدرشان وزیر بود) هنوز احتیاط می‌کردند و رفتار تند و خشنی نداشتند؛ به همین دلیل در متن آمده است: «حبس اوّل که ساعات معدوده باشد مدارا نمودند». ۲. حبس ثانی (چهار ماه): سیاهچال تهران پس از آن بازجویی چند ساعته در نیاوران، فرمان شاه صادر شد. مأموران حکومتی بهاءالله را با پای پیاده، بدون کلاه و در غل و زنجیر از نیاوران به مرکز شهر تهران آوردند. مکان: ایشان را به سیاهچال تهران ( این مکان در ابتدا منجلاب یا خزینه یک حمام بزرگ بود که بعدها به دلیل شرایط نامساعد به زندان تبدیل شد.) منتقل کردند. وضعیت: این حبسِ دوم، چهار ماه طول کشید و با سنگین‌ترین زنجیرها (مانند زنجیرهای معروف قره‌گهر و سلاسل) و در بدترین شرایط بهداشتی و با خشم شدید مأموران همراه بود؛ همان‌طور که متن می‌گوید: «و حبس ثانی بکمال شدّت و غضب». 🕊 چرا می‌گوید «محل حقیقی اصفیا و انبیا» بوده است؟ جملهٔ زیبای متن که می‌گوید: «در سجن که محلّ حقیقی اصفیا و انبیا و اولیای حق بوده وارد شدیم»، یک نگاه عرفانی و تاریخی است. در طول تاریخ، بیشتر پیامبران و برگزیدگان خدا (مانند حضرت یوسف، حضرت موسی، حضرت عیسی و ائمه) به خاطر ایستادگی در راه حق، توسط حاکمان زمان خود زندانی، شکنجه یا تبعید شدند. بنابراین، متن زندان را برای یک مصلح الهی، یک فضای غریب نمی‌داند؛ بلکه آن را «خانهٔ آشنا و جایگاه همیشگی پاکان تاریخ» معرفی می‌کند.

۷ هو الشّاهد السّامع المجیب یا اباطالب مظلوم میفرماید الحمد للّه فائز شدی بآنچه که سبب عزّت شماست در جمیع عوالم الهی این ذلّت شما فخر عزّتهاست و انشآء اللّه سجن شما و دوستان الهی علّت و سبب حرّیّت و آزادی اهل عالم است در همان ارض چهار ماه این مظلوم تحت سلاسل و اغلال بود در حبسیکه شبه آن تا حال…

۷ هو الشّاهد السّامع المجیب یا اباطالب مظلوم میفرماید الحمد للّه فائز شدی بآنچه که سبب عزّت شماست در جمیع عوالم الهی این ذلّت شما فخر عزّتهاست و انشآء اللّه سجن شما و دوستان الهی علّت و سبب حرّیّت و آزادی اهل عالم است در همان ارض چهار ماه این مظلوم تحت سلاسل و اغلال بود در حبسیکه شبه آن تا حال…

.

🌷

.

📖 واژه‌نامه کامل متن شماره ۶ نُفوس: جان‌ها، انسان‌ها، شخص‌ها (جمعِ نَفس). بِلاد: شهرها، کشورها (جمعِ بَلَد). دِيار: خانه‌ها، سرزمین‌ها. بِـتُراب راجِع: به خاک برگشته، خاک شده. اَلیَوم: امروز، اکنون. قَاعاً صَفْصَفاً: این یک اصطلاح قرآنی است به معنی زمینِ صاف، هموار و خالی که هیچ بنا یا گیاهی در آن …

۶ متن اصلی بی سبب و اثر هیچ امری ظاهر نشده و نمیشود تفکّر نما چه مقدار از نفوس از میان رفت و چه مقدار از بلاد و دیار که بتراب راجع و الیوم قَاعاً صَفْصَفاً مشاهده میشوند. قسمت امروز اینست و از بعد حقّ عالم است که چه واقع شود. گمان نکنید که احبّا هم در این میان از سیوف ظالمان کشته شده‌اند؛ قسم ب…

۶ بی سبب و اثر هیچ امری ظاهر نشده و نمیشود تفکّر نما چه مقدار از نفوس از میان رفت و چه مقدار از بلاد و دیار که بتراب راجع و الیوم قَاعاً صَفْصَفاً مشاهده میشوند قسمت امروز اینست و از بعد حقّ عالم است که چه واقع شود گمان نکنید که احبّا هم در این میان از سیوف ظالمان کشته شده‌اند قسم بآفتاب ملکوت صدق که هر نفسی از دوستان الهی که در آن واقعه شربت شهادت آشامید برفیق اعلی صعود نمود و در ظلّ قباب رحمت الهی ساکن و مستریح گشت اگر آن مقامات بقدر سمّ ابره تجلّی نماید کل بندای یا لیتنی کنت معه ناطق میگردند و هر نفسی از دوستان که خسارت ظاهره بر او واقع شده آن ربح کامل بوده و هست اهل بها در ربح عظیم بوده و هستند اگر در یومی از ایّام و وقتی از اوقات نظر بمقتضیات حکمت الهیّه خسارتی واقع شود نباید از او محزون بود ، البتّه حقّ او را بطراز ربح اعظم مزیّن فرماید انّه لهو الحقّ المقتدر العلیم الحکیم انتهی متن اصلی (با اعراب‌گذاری عبارات عربی: بی سبب و اثر هیچ امری ظاهر نشده و نمیشود تفکّر نما چه مقدار از نفوس از میان رفت و چه مقدار از بلاد و دیار که بتراب راجع و الیوم قَاعاً صَفْصَفاً مشاهده میشوند. قسمت امروز اینست و از بعد حقّ عالم است که چه واقع شود. گمان نکنید که احبّا هم در این میان از سیوف ظالمان کشته شده‌اند؛ قسم بآفتاب ملکوت صدق که هر نفسی از دوستان الهی که در آن واقعه شربت شهادت آشامید بَرَفِیقِ أَعْلَی صعود نمود و در ظلّ قِبابِ رحمت الهی ساکن و مستریح گشت. اگر آن مقامات بقدر سَمِّ إِبْرَةٍ تجلّی نماید کل بندای يَا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَهُمْ ناطق میگردند. و هر نفسی از دوستان که خسارت ظاهره بر او واقع شده آن ربح کامل بوده و هست. اهل بها در ربح عظیم بوده و هستند. اگر در یومی از ایّام و وقتی از اوقات نظر بمقتضیات حکمت الهیّه خسارتی واقع شود نباید از او محزون بود ، البتّه حقّ او را بطراز ربح اعظم مزیّن فرماید. إِنَّهُ لَهُوَ الْحَقُّ الْمُقْتَدِرُ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ. انْتَهَی.