گاهی وقتی متنی میخوانم، موسیقی درون آن را میشنوم.
موسیقی این ابیات شاهنامه به نظرم این است.
ابیات دربارهی کابوس ضحاک است که در آن او فریدون جوان را میبیند: فریدون، نماد پادشاهی نیکو او را به اسارت میگیرد و در دماوند کوه به بند میکشد.
موسیقی با وجود صحنههای پر تب و تابی که وصف میشود، چندان پرسروصدا نیست، چون این صحنهها فعلاً کابوس ضحاک و رویای مردم ایران است...
پینوشت: این موسیقی در اصل از اثری است که سرگی پراکفیف، آهنگساز روس، ساخته. از خود بپرسید چه شده که برای شخصیت کمابیش بیاهمیت آلکساندر نیفسکی از قرون وسطای روسیه چنین موسیقیهایی ساختهاند و برای شاهنامه نه...
چرا موسیقی ایرانی نتوانسته چیزی تولید کند که برازندهی ژرفا و قدرت دراماتیک شاهنامه باشد؟
#پژواکهای_آینه
سپاس ریوندی
40
8
6December 12, 2025 3.8K 43
