خلاصه کتاب:
این رمان به عنوان اولین رمان اگزیستانسیالیسم شناخته میشود و رمانی تاریک است با رگههای سیاسی که نشان دهندهی داستایفسکی در اوج تواناییهایش است. داستان این اثر از زبان یک راوی بینام و خودمحور که در انزوا زندگی میکند روایت میشود و به نقد عقلگرایی، آرمانگراییهای اجتماعی و پیچیدگیهای روانشناختی انسان میپردازد. این کتاب به خاطر تأثیرگذاری بر متفکران قرن بیستم و طرح پرسشهای عمیق درباره اراده آزاد، خودآگاهی و سرشت غیرمنطقی انسان شناخته شده است.









