به نام خدای بزرگ و صبور
شنیدن خبر درگذشت همکار عزیز و دوست وفادار به اصول و فداکار، دکتر حرمتی، مرا در بهت و اندوه فرو برد.
باورم نمیشود… چه زود گذشت و چه زود مردم از خدمت بیدریغ تو محروم شدند.
یاد حضور مؤثر، اخلاق والا، و صداقتت همیشه با ما خواهد بود.
آخرین بار به تو گفتم:
«بشنو از نی چون حکایت میکند / و از جداییها شکایت میکند»
و تو آرام گفتی: «من به وظیفه خود عمل کردم.»
چه پاسخ حکیمانه و چه خداحافظی نانوشتهای بود...
امیدوارم رفتنت تلنگری باشد برای ما که گرفتار روزمرگی شدهایم؛ و یادمان بیاورد که ما فانی هستیم و تنها حضرت حق ازل و باقیست.
بیتردید، مقامت نزد پروردگار بلند است و یادت همیشه با ماست.
روحش شاد و یادش گرامی.
دکتر سید موید علویان
جمعه هفتم شهریور ماه 1404
Forwarded fromانجمن علمی آندوسکپی های گوارشی ایران
August 29, 2025 3K 1
