Selefin izinde Ashabu'l Âsar

و قال الأوزعي:

قال إبليس لأ وليائه من أين تأتون بني آدم؟

فقالوا: من كل.

قال: فهل تأتونهم من قبل الاستغفار ؟

قالوا: إن ذلك لشئ ما نطيقه : إنهم لمقرون بالتوحيد.

قال: لا تينهم من باب لا يستغرون الله منه.

قال: فبث فيهم الأهواء والبدع.

İmâm Evzâî şöyle demiştir:

İblis dostlarına, "Ademoğullarına nereden yaklaşacaksınız?" diye sordu.

Onlar da, "Her yerden." diye cevap verdiler.

"Onlara istiğfar yönünden yaklaşacakmısınız?" diye sordu.

"Bu bizim yapabileceğimiz bir şey değildir, onlar tevhîdi ikrar ediyorlar" diye cevap verdiler.

Bunun üzerine o, "Onlara Allah'tan kendisi için bağışlanma dilemeyecekleri bir şey tarafından yaklaşacağım, bunu yapacağım!" dedi.

Sonra onların arasında hevâ ve bid'atleri yaydı.

(İbn batta el-İbânetu's Suğra; 101.)

Ebu Ca'fer en-Nehhas Umdetu'l Kitab adlı eserinin mukaddimesinde şöyle diyor:

ولو كان من لا يُحسن يمسك عن الطعن على من يحسن ... لكان أقرب لعذره

"Şayet (bir işi) iyi yapamayan kişi, (o işi) iyi yapan kişiye dil uzatmaktan geri dursaydı, bu onun mazur görülmesine daha yakın olurdu."

----------------------------------

İlimde böyledir. Ehli olmayanlarda konuşu verdi. Böylece İslam'da büyük bir gedik açtılar. Hem saptı hemde saptırdı. Bakın günümüzdeki mikrafonu eline almış davetçi konumdaki insanlara, hiçbirinde Öncekilerin (Selefin) usulünü göremezsiniz. Neden? Çünkü Her yeni gelen muasırların fikri ile kitap yazdı böylece Rasulullah'ın () ve Ashâbı'nın () Eserleri terkedildi. Avam kısım Cahilleri el üstünde tuttu, Sünnet ve Eser ehli ise kendi beldelerinde yanlız kaldı ve aşşağılandılar hakir hor görüldüler. Yetmezmiş gibi Tabiin ve Tebe'u't-tâbi'în alimlerine kadar dil uzatıldı. Bu günümüzde küfrün beldelerinde yaşamış olduğumuz başa gelmiş en büyük beladır ki, Sünnet ehli Alimlerin olmaması, Cahillerin öne geçirilip  önder sayılmaları, konuşma hakkı olmaları sebebiyle nekadar şerli bir zamanda olduğumuzu gösterir.

Allah'tan af ve afiyet emniyet dinimizde sebat diliyoruz.