گاهی برای زنده ماندن، تصمیم میگیریم دیگر چیزی احساس نکنیم.
آنقدر از رنجیدن خسته میشویم که دور قلبمان دیوار میکشیم؛ دیواری که قرار است ما را از درد محافظت کند. اما مغز و روان، دکمهای ندارند که فقط «غم» یا «ترس» را خاموش کند.
روان انسان بر اساس اصل هموستازی کار میکند؛ یعنی همیشه تلاش میکند تعادل خود را حفظ کند. وقتی هیجانهای منفی را سرکوب میکنیم، فقط آنها را حذف نمیکنیم. در واقع، ظرفیت تجربه کردن هیجانهای مثبت را هم کاهش میدهیم.
کسی که دیگر اجازه نمیدهد غم را احساس کند، کمکم توانایی تجربهی شادی، عشق، اشتیاق و صمیمیت را هم از دست میدهد.
به همین دلیل، سلامت روان به معنای نداشتن احساسات منفی نیست. بلکه یعنی بتوانیم بدون فرار کردن از آنها، تجربهشان کنیم، بشناسیمشان و اجازه دهیم از ما عبور کنند.
شاید آسیبپذیر بودن گاهی دردناک باشد، اما بیحس شدن بهایی بسیار سنگینتر دارد.
@Arcytypess
12
8August 8, 2026 695 17
