تکه هایی از من! (@Apart0fMe) — Telegram — TG.ME

تکه هایی از من! (@Apart0fMe) — Telegram — TG.ME

از من به شما نصیحت:

هیچ‌وقت نشون نده که آدم قوی‌ای هستی، حتی اگه واقعاً قوی باشی. اصلاً نشون نده که خودت تنهایی از پس هر چیزی برمیای؛ با اینکه از پس هر چیزی برمیای، نشون نده عزیز من.

نشون نده که یه روزی بتونی یه کلمه ساده رو به زبون بیاری و بگی «کمک».

چون وقتی سال‌ها خودت همه‌چیز رو جمع کردی، همه‌چیز رو تحمل کردی، همه‌جا خودت وایسادی و هیچ‌وقت نگفتی «کم آوردم»، یه جایی دیگه کسی حتی به ذهنش هم نمیرسه که شاید تو هم یه شب، یه گوشه، از شدت خستگی فقط دلت بخواد یکی باشه که لازم نباشه جلوی اون قوی باشی.

تو در واقع داری یه خطای شناختی رو برای آدم‌های اطرافت میسازی؛ وقتی همیشه لبخند میزنی و میگی «همه‌چیز روبه‌راهه»، کم‌کم به مغزشون یاد میدی که نباید نگران تو باشن. نه لزوماً چون آدم‌های بی‌تفاوتی‌ان؛ چون تو هر بار بهشون این پیام رو رسوندی که «من خوبم، من از پسش برمیام، من نیازی ندارم.»

آدم‌ها هم معمولاً همون چیزی رو باور میکنن که بارها ازت دیدن.

برای همین قوی بودن خوبه، ولی قرار نیست انقدر قوی به نظر بیای که هیچ‌کس نفهمه تو هم آدمی.
تو هم خسته میشی.
تو هم میبُری.
برای تو هم سخته.
تو هم یه جاهایی دیگه کشش نداری.

و شاید بد نباشه بعضی وقت‌ها بذاری آدم‌ها اینو ببینن؛ نه برای اینکه نجاتت بدن، نه برای اینکه دلت برات بسوزونن؛ فقط برای اینکه بدونن پشتِ این همه «من خودم از پسش برمیام»، یه آدمه… نه یه ماشین.