يـادداشت‌های روزانـه

✍امیر سرایانی

#مسئولیت‌گریزی، احساساتی، #تلقین‌پذیر، #زودباوری شدید، #نداشتن‌تفکرانتقادی و منطقی، قضاوت‌های نادرست، تصدیق، تکرار، و واگیری از ویژگی‌های توده‌هاست.
توده، در روند #فرمانبرداری است که خود را بی‌نیاز از سرور و #رهبر برای اطاعت نمی‌داند.
توده، افسون‌زده‌ای است که هرگونه نظر #مخالف و متفاوت را اشتباه دانسته و چنان در باورهای توده‌ای خود تنیده شده که هر نظر متفاوت را برنمی‌تابد.

«عادت فکری انتقادی، اگر در جامعه‌ای رواج یابد، در همه شئون و روحیات آن جامعه رسوخ خواهد کرد، زیرا خوی انتقادی شیوهٔ رویارویی با مسائل زندگی است.
کسانی‌که این خوی در آنها پرورش پیدا کند به‌هیچ‌وجه مقهور اشخاصی که سخنرانی‌های تبلیغاتی می‌کنند نخواهند شد. آنها «کُـنــدبـاورند» وقتی چیزی را باور می‌کنند، آن را قطعی تلقی نمی‌کنند؛ می‌دانند که چیزهایی که باور کرده‌اند اموری ممکن و محتمل‌اند و این امکان و احتمال درجه‌های مختلف دارد، اینکه کسی مدعایش را با تأکید یا بااطمینان مطرح می‌کند هیچ تأثیری بر آنها نمی‌گذارد؛ آنها این توانایی را دارند که #قضاوت را تا زمان دریافت شواهد به تأخیر بیاندازند؛ و توانایی ارزیابی شواهد را هم دارند.
آنها می‌توانند از زبان‌بازی و نیز از استناد به #پیشداوری‌ هایشان خودداری کنند.

#آموزش‌سنجش‌گری (تفکر انتقادی) و پرورش توانایی سنجشگری تنها آموزش و پرورشی است که به حق می‌توان گفت؛ #شهــروندان‌خـوب پرورش می‌دهد.»

#سقراط تفکّر انتقادی را چنان می‌دانست که شخص نمی‌تواند برای نیل به دانش و #بصیرت‌عقلی به کسانی که #اقتدار دارند متکی باشد، زیرا این افراد دارای قدرت و منصب بالا می‌توانند عمیقاً سرگردان، گمراه و غیرمنطقی باشند.

❓سقراط اهمیت پرسش‌های عمیق را -که موجب می‌شوند انسان پیش‌از پذیرش ایده‌ای در آن تفکّر درآن بیندیشد- و اهمیت جستجوی شواهد، آزمایش دقیق، استدلال، فرضیه‌ها و تحلیل مفاهیم را نمایاند.

محمدرضا، بیش از آنکه اهل سخن باشد، اهل درد بود. درد دین داشت؛ اما دینی که از #انسان جدا نیست. 

درد قرآن داشت؛ اما قرآنی که برای اقامهٔ #قسـط آمده است. 

درد اهل‌بیت(ع) داشت؛ اما اهل‌بیتی که #عـدل را #میزان‌حکومت و #کـرامت‌انسان را حرمت الهی می‌دانستند. 

و درد #محرومان داشت؛ همان کسانی که بارها فریاد برمی‌آورد اگر #دین نتواند حق آنان را از اغنیـا و #قدرتمنـدان بستاند، از حقیقت اجتماعی دین چه باقی خواهد ماند؟ 

🏡مرحوم استاد محمدرضا حکیمی در تهران صاحب منزل نبود. او بخش زیادی از اقامت خود در تهران را در خانه‌های استیجاری گذراند و ازدنیارفت، بی‌آنکه خانه‌ای از خود در تهران داشته باشد.
این نیز بخشی از همان زندگی سـاده و بی‌تعلقی بود که نزدیکان او سالیان دراز از نزدیک دیده بودند. 

نمی‌توان کسی را #تکریم کرد و در همان حال، #وصیت او را نادیده گرفت. 

نمی‌توان از اخـلاق سخن گفت و رضـایت #صـاحب‌حق را کنـار گذاشت. 

و نمـی‌توان به‌نام حفـظ میراث یک عـالم دینی، کاری کرد که خود او بدان #رضایت‌نـداشته است. 

✍محمّد حکیمی-مرداد۱۴۰۵-مشهد

🔰كانال: علامه حكيمی

🎶 حسین سمندری

🎙ابراهیم شریف زاده

نظریـۀ برخـورد تمـدن‌ها
✍ ساموئل #هانتینگتون و منتقدانش

استاد علی اکبر شکارچی

📓مجتبی نوروزی، رایزن فرهنگی ایران در سوئد، #بـواوتـاس عضویت افتخاری در #فرهنگستان‌زبان‌وادب‌فارسی و اهدای جایزۀ ادبی- تاریخی دکتر #محمودافشار را نشانۀ قـدرشنـاسی ایـرانیان از تلاش‌های خود و تمام کسانی دانست که به #فرهنـگ‌ایـران، عشــق می‌ورزند.

🔍 او بااشاره به روابط خوب ایران و سوئد گفت: «نباید اجازه داد برخی مشکلات زودگذر، بر سابقۀ درخشان روابط فرهنگی و علمی دو کشور تأثیر بگذارد.»

🔍 این استاد #ایران‌شناس، تمرکز بر #فرهنگ و توجه به اهالی فرهنگ را کلید استمرار روابط دوستانۀ دوجانبۀ میان ایـران و سوئـد دانست.

📂📂 بـو اوتـاس از سال ۱۹۵۹ که مطالعۀ #فـارسی را در دانشگاه اوپسالا آغاز کرد، تا سال ۱۹۷۳، که از رسالۀ دکتری‌اش دفاع کرد، غیر از فارسی، #فارسی‌میانه، #فارسی‌باستان و #اوستایی، زبان‌های عربی، عبـری، ترکی، لاتیـن، یونـانی، سنـسکریت و چینی نیز آموخت.

📜 اوتاس در رسالۀ دکتری‌اش به #تصحیح انتقادی مثنوی عارفانۀ طریق‌التحقیق پرداخت و بعداز آن هم البته به بخشی مهم از مطالعات او در حوزۀ #ادبیـات‌عـرفانی فارسی بوده است. وی در این حوزه به آثار #سنــايی‌غزنوی، #خواجه‌عبـدالله‌انصـاری و #احمـدغـزالی، توجهی ویژه مبذول داشته و در ادبیات معاصر به #صـادق‌هـدایت و #فــروغ‌فرخزاد علاقهٔ بسیار دارد.

اوتاس در سال‌‌های اقامتش در دانمارک یکی از بنیانگذاران مجمع #ایـران‌شنـاسی‌اروپـایی بود.

انجمنی که بعدها به نهادی برای مطالعات ایران‌شناسی بدل گشت و محققانی از سراسر جهان در آن مشغول #پژوهش شدند.

🔰فرهنگستان زبان و ادب فارسی

🎵🎵محوریت اصلی موسیقی:

می‌توانید این پوشهٔ صوتی سنجاق‌شده را -که چندسال پیش ضبط کردم- گوش کنید.