𝑨𝒃𝒔𝒐𝒍𝒖𝒕𝒆 𝑺𝒊𝒍𝒆𝒏𝒄𝒆

من به شخصه دلم برای هرکی سوخت نزدیکش که شدم دیدم حقشه؛ "دلتون واسه کسی جز خودتون نسوزه."

تو مملکتی که تو خیابوناش میشه شاشید ولی نمیشه بوسید باید رید.

بخشیدن مالِ کسی است که هنوز ارزشمند است؛ من تو را نبخشیدم، من تو را دور انداختم.

فکت نامحبوب: هر چی بیشتر دیده باشی، کمتر نمایش میدی. این جمله در مورد همه چیز درسته...

معلومه که همیشه عصبی بنظر میام، من کلِ زندگیم در حال جنگیدن بودم...

‏یکی از چیزایی که هیچوقت نمی‌تونم قبول کنم ترجیح دادن دیگران به منه. یعنی شما یک‌بار بقیه رو به من ترجیح بدی من تا ابد تنهایی رو بهت ترجیح میدم.

‏من یه عمر معذرت خواهی به خودم بدهکارم که همه آدمها رو بیشتر از خودم دوست داشتم. بجای اینکه اول به خودم برسم، بقیه رو در اولویت قرار دادم و این اشتباه بود.

حرفات، توجیه‌هات، بهونه‌هات همه ‌رو قبول کردم و پذیرفتم و ساکت شدم. نه چون قانع کننده بود، نه چون به حرفات باور داشتم، فقط برای اینکه بفهمی دقیقا همین‌جایی که دیگه بابت کارات باهات بحث نمیکنم همینجا نقطه‌‌ایه که تموم شدی‌.

چه همدیگر را می‌دیدند، چه نمی‌دیدند، همان دوستانی بودند که بودند.

آدما اینطورین دیگه؛ صبر میکنن، صبر میکنن، صبر میکنن؛ یهو همه چیو نبوسیده میذارن کنار...

تو فرق نداشتی، من متفاوت دیدمت...

اعتماد وقتی به وجود میاد که من بدونم شریک عاطفیم حتی تو موضوعی که ازش باخبر نیستم هم حواسش به ترجیحات من هست.

دنیا می‌چرخه و صحنه ها تکرار می‌شه و نقش ها جابجا.

تجربه نشون داده تو هر طور باشی، مردم طور دیگه ای فکر می‌کنند.