پُلمیک | علیرضا خیراللهی

تقلیل هدف توسعه به تولید ثروت و گزاره‌های ایدئولوژیکی نظیر «توسعهٔ اقتصادی به دموکراسی منتهی می‌شود»، مربوط به نخستین نسل از نظریات کلاسیک توسعه بوده است. این فهم پیش‌پاافتاده و منسوخ از توسعه دیگر حتی در نهادهای اصلی اجماع واشنگتن، بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول، هم اعتباری ندارد. نظریات امروزین توسعه کیفیت زندگی، عدالت، توانمندسازی، نهادها و پایداری محیط زیست را در بر می‌گیرند. در ادبیات علمی امروز و در اسناد سازمان ملل، مفاهیم توسعهٔ انسانی و توسعهٔ پایدار محوریت دارد. با وجود تمام این پیشرفت‌های علمی، توقف در نظریه‌های ناقص ابتدایی، تنها می‌تواند از ضعف علمی یا اغراض سیاسی نشأت گرفته باشد.

نشست هشتم: تاب‌آوری، معیشت کارگران و جنگ