چند سال پیش؛ صدمتر مانده به قلهی یک کوه سه هزارمتری، از نفس افتادم؛
دوستان همراه که حرفهای بودند؛ کولهپشتیام را باز کردند و زمین گذاشتند؛ سبک شدم توانستم ادامه دهم و به قله برسم...
دوستان؛
گذشته همان کولهپشتی است که اگرچه روی زمین سبک بنظر میرسد اما در فراز و نشیبهای زندگی، چنان سنگین میشود؛
که اگر زمینش نگذاریم؛ توان ادامه نخواهیم داشت
Forwarded fromشبانه نویس
9
3September 6, 2026 302 8
