شعر معروف «ترانهی آب دریا» (El mar sonreía) اثری از فدریکو گارسیا لورکا و با ترجمه درخشان احمد شاملو، سرودهای سورئال است. این اثر دریا را به نمادی از همنشینی شادی و غم بدل میکند؛ جایی که موجها در قالب دندانهایی از کف و لبهایی از آسمان تصویر میشوند و دیالوگهای کوتاه راوی، تلخی و اشکهای هستی را به آب دریا پیوند میزنند. لورکا و شاملو با حضور دختر، پسر و مادر در تاروپود این شعر، فضایی دراماتیک و عمیق خلق کردهاند.من با الهام از نگاه و درک خودم از این اثر، این تصاویر را طراحی و موزیکال کردهام. امیدوارم این بازآفرینی به دلتان بنشیند.با مهر، فریدا رضوی
@zananwise
1July 20, 2026 207 6
