زادهٔ‌ مِهـر

ما نمی‌میریم عزیزم؛ تو کاج می‌شی، من پیچک می‌شم و تا مرز یکی شدن، دورت می‌پیچم.

بچه‌ها ببخشید که نمی‌تونم همیشه قوی بمونم. ببخشید که هرجا چیزی ازتون می‌شنوم یا می‌بینم انگار داغ همون شب‌ها واسه‌م زنده می‌شه و باز هم یه‌دور دیگه از اول گریه می‌کنم. ببخشید که شما رفتید و من موندم و اشک‌هام. ببخشید که نمی‌تونم به‌تنهایی کاری انجام بدم واستون. وای الهی بمیرم واستون، وای از این همه …

اون روز داشتم از میزان عاشقِ عشق بودنم برای دوستم می‌گفتم و وقتی درباره‌ش صحبت می‌کردم، با کودکی که اسباب‌بازی موردعلاقه‌‌ش رو هدیه گرفته فرقی نداشتم. چشم‌هام پر بودن از ذوق و شعف.

وقتی از درون سیراب و لبریز از عشقِ سالم باشید، نگاه‌تون به کل جهان تغییر می‌کنه. شما با دیگران مهربان‌تر می‌شید، زودتر می‌بخشید، کمتر قضاوت می‌کنید و آستانهٔ تحمل‌تون بالاتر می‌ره. در واقع، آدمِ درست با قشنگ‌تر کردنِ دنیای کوچکِ دونفره‌تون، شما رو به آدم بهتری برای این جامعه تبدیل می‌کنه.

[media, no text]

وقتی خودم خودم رو ناامید می‌کنم واقعا قلبم می‌شکنه و باهام قهر می‌کنم، متأسفانه مدت زمان قهر موندنم طولانی هم هست.

دست‌های من باز سرد شدن، پاییز اومد.

من دیگه تصمیم گرفتم به هیچ چیز بیشتر از چند دقیقه فکر نکنم چون اگر فکر کنم، تا دیوانه شدن فاصله‌ای نیست از اینجا که منم.

- گاهی انقدر توی این چیزهای کوچیک دوست داشتنت رو بهم نشون میدی که دلم میخواد ازت دوست داشتن رو یاد بگیرم. + تو استاد دوست داشتن هستی، چطوری میخوای از من یاد بگیریش؟ - دوست داشتن چیزیه که هیچوقت استادش نمی‌شم، همیشه می‌تونم ببینم و بشنوم و بیشتر یادش بگیرم.

پشت کن به من، تا بی‌آنکه نگاهت به نگاهم گره بخورد، تو را از سر تا پا مرور کنم. چشم‌هایت را ببند، تا مسیر مژه‌هایت تا انحنای لب‌هایت را آسوده‌تر بپیمایم و سرخی شرمم در سیاهی شب پنهان بماند. رو برگردان تا تماشایت برایم ممکن‌تر شود، بگذار من همان کسی باشم که در غبار فاصله‌ها می‌ایستد و قد و قامت رفتنت …

و ناگهان نوبت من شد، من شدم اون کسی که اطرافیانم در تلاش باشن تا چشم‌هاش رو روی منطق باز کنن.

توی نصف ویس‌هایی که برای دوست‌هام می‌فرستم دارم می‌خندم، گاهی انقدر می‌خندم که یادم میره چی می‌خواستم بگم.

«و در خلوت روشن با تو گریسته‌ام، برای خاطر زندگان» رو اشتباه نوشتم و پاک‌کن نداشتم، ترجیح دادم در خلوت روشن برای تو گریسته باشم. - روز یکم ترم سوم

«زندگی درونت جریان داره و زندگی من رو وادار می‌کنی که جریان داشته باشه.»