همیشه فکر میکردم یه روزی میرسه که همهچیز سر جای خودش قرار بگیره.
یه روزی که دیگه نگرانیای نباشه، سوالی بی جواب نباشه و ذهنم برای چند ساعت هم که شده آروم بگیره.
برای رسیدن به اون روز خیلی عجله داشتم. همیشه منتظر فردا بودم. منتظر یه اتفاق، یه تغییر، یه حال بهتر.
اما یه جایی فهمیدم زندگی همون فرداهایی بود که منتظرشون بودم.
همون روزهایی که با عجله ازشون رد شدم، همون لحظههایی که فکر میکردم معمولیان، همون چیزهایی که خیال میکردم بعدا برای خوشحال شدن وقت دارم.
و تلخ ترین اشتباه آدم اینه که اونقدر درگیر رسیدن به یه زندگی بهتر بشه که زندگی کردن رو فراموش کنه.
2
2
2
1
1
1
1
1
1
1
1September 6, 2026 11
