یه زمانی برای هر رفتاری یه دلیل پیدا میکردم.
اگر کسی سرد میشد، میگفتم حتما درگیره. اگر فاصله میگرفت، میگفتم شاید شرایطش خوب نیست. اگر عوض میشد، سعی میکردم درکش کنم.
برای همه چیز یه توجیه داشتم، جز حقیقت.
حقیقتی که مدتها جلوی چشمم بود و نمیخواستم ببینمش.
چون بعضی وقتها آدم از واقعیت فرار نمیکنه، از پذیرفتنش فرار میکنه.
تا اینکه یه روز همه چیز اونقدر واضح میشه که دیگه نه توضیحی لازم داری نه جوابی.
تلخترین قسمت ماجرا اینه که آخرش نمیفهمی چرا بعضی آدمها اینطور بودن، میفهمی چرا این همه وقت خودت رو قانع میکردی که اینطور نیستن.
2
2
2
1
1
1
1
1
1
1
1September 6, 2026 9 1
