متنی که در ابتدای میتینگ از ویکتور فرانکل برایتان خواندم: ما باید به خویشتن یادآور شویم که انسان در نبردی که با تقدیر خود دارد، فراتر از موفقیتهای بیرونی، مجالی دارد تا ارزشهای وجودیِ خویش را متجلی سازد. آنچه در زندگی اهمیت دارد، تنها آنچه به دست میآوریم نیست، بلکه نحوهی مواجهه و رفتاری است که در برابرِ شانس یا رنج از خود نشان میدهیم. انسان میتواند در سختترین شرایط و در برابرِ نابسامانیها، شجاعت و متانتِ درونِ خود را به نمایش بگذارد. وقتی ما دیگر قادر نیستیم شرایطی را تغییر دهیم... مانند رویدادی که پیشِ روی ماست و گریزی از آن نیست... چالش اصلیِ ما این است که خود را تغییر دهیم. در چنین لحظاتی، معنای زندگی در شیوهی تحملِ رنج و ایستادگیِ ما شکل میگیرد. هیچکس نمیتواند آنچه را که در اعماقِ روح خود پرورش دادهاید و تجربهای را که از سر گذراندهاید، از شما برباید؛ این متانت و وقار، داراییِ ابدیِ شماست. بنابراین... نگرشِ شما نسبت به آنچه پیشِ رو دارید، آخرین آزادیِ انسانیِ شماست. هیچ نیرویی در جهان نمیتواند قدرتِ انتخابِ نگرش را از انسان سلب کند. فردا، هرچه پیش آید، شرفِ تلاش و پایداریِ شما محفوظ است... و انسان زمانی به پیروزیِ حقیقی دست مییابد که با دلی آرام و روحی استوار، گام در مسیرِ تقدیرِ خویش بگذارد.
847
