بهجای دستانداز درمانی، بهفکر اصلاح پیچهای خطرناک و تعریز جاده روستایی باشیم
مدتهاست که در مواجهه با جاده پرخطر «نیارا - اردبیل»، شاهد یک رویه تکراری و نگرانکننده هستیم: مسئولان به جای «اصلاح هندسی» و «حذف نقاط حادثهخیز» (مانند پیچهای تند و کور)، به سادهترین و ارزانترین راهکار غیرفنی پناه میبرند؛ یعنی ایجاد دستاندازهای غیرمجاز و غیراستاندارد.
این اقدام که با عنوان «آرامسازی ترافیک» توجیه میشود، در عمل نه تنها مشکل را حل نمیکند، بلکه خود به عاملی برای تصادفات جدید و استهلاک بیرویه خودروها تبدیل شده است.
چرا این رویکرد، مدیریتِ بحران نیست، بلکه ایجاد بحران جدید است؟
پاک کردن صورتمسئله: دستانداز، هرگز جایگزین «اصلاح زیرساخت» نخواهد بود. وقتی راننده در یک پیچ خطرناک با یک دستانداز ناگهانی مواجه میشود، واکنش غریزی او ترمز کردن است. در جادههای لغزنده یا ناهموار، همین ترمز ناگهانی، عامل اصلی خروج از جاده و واژگونی است. وظیفه ذاتی مسئولین مربوطه، اصلاح هندسی پیچها و تعریض جاده است، نه ساخت پستی و بلندیهای غیرمنظم در دل آسفالت.
ایجاد تلههای مرگبار:
ایجاد دستانداز بدون رعایت استانداردهای هشداردهنده (مانند تابلوگذاری و خطکشی مناسب)، در شب یا شرایط جوی نامساعد (مه و باران)، خود به یک تله مرگبار تبدیل میشود. در واقع، ما با این کار، خطر «سرعت غیرمجاز» را با خطر «واژگونی و تصادف شدید» جایگزین کردهایم؛ رویکردی که از نظر اصول ایمنی، به هیچ وجه عاقلانه نیست.
نتیجهگیری:
آسفالتریزی به شکل پستی و بلندیهای غیرمنظم، نشانه «مدیریت بحران» نیست، بلکه نشان از «عدم تدبیر فنی» دارد. از مسئولان مربوطه انتظار میرود به جای اتکا به «مسکنهای موقت و ارزان»، به فکر اصلاح نقشههای راه، تعریض مسیر و حذف نقاط مرگبار باشند که سالهاست جان شهروندان را هدف قرار دادهاند.
یارپاق کانالی
@yarpaq2
September 2, 2026 493 3
