ولی من این متن رو خیلی حس کردم...
یه جاهاییش واقعاً انگار داشتی چیزی رو از توی دل خودم میکشیدی بیرون
مخصوصاً اون حس لبخند زدن و عادی بودنوقتی از درونت یه چیز دیگهای میگذره… خیلی واقعی بود قلمت هم چیزی نیست که فقط صرفا بگم قشنگه واقعاً حس داشت بعضی جملهها رو میخوندم و دلم میخواست چند ثانیه همونجا بمونم تو
همان فاجعهای بودی که مرا به سقوط کشاند
دقیقاً اون حسی رو میرسونه که وقتی یکی هم دلیل امیدت بوده هم دلیل فرو ریختنت...نمیدونم باید چطور توضیحش بدی خلاصه که واقعاً حسش کردم نه صرفا خوندمش،خسته نباشی کلی🙏🏻
