نمیدونم چطور بنویسم، اما احساس میکنم که باید چیزی بنویسم.
من فکر نمیکنم دیگه آدمی باشم که بتونه اینجا دربارهٔ موسیقی بنویسه، احساس میکنم اون فصل در زندگیِ من به پایان رسیده.
اینجا همیشه برای من یک فضای امن بوده اما دیگه زمان رها کردنش فرا رسیده. در طول این چند سال، کامیونیتی کوچک و زیبایی در کنار هم ساختیم که تا ابد خاطراتش رو در قلبم بههمراه خواهم داشت. در این مدت با آدمهای فوقالعادهای آشنا شدم، از اونها چیزهای زیادی یاد گرفتم و از بین اونها دوستانی پیدا کردم که اطمینان دارم تا سالها در زندگیام موندگار خواهند موند.
هیچوقت در خداحافظی کردن خوب نبوده و هنوز هم نیستم. از همهٔ شما ممنونم که قسمتی زیبا از زندگیِ من بودید. به عنوان آخرین هدیه، Dido’s Lament رو بهتون تقدیم میکنم.
برای همهٔ شما و برای خودم روزهای روشن، آرام و زیبایی آرزو میکنم.
پنی از هلتر اسکلتر🤍
