چرا بعضیها برای فکر و سلیقهی بقیه قانون تعیین میکنن؟ چرا تا وقتی یک نفر دقیقاً مطابق چارچوب ذهنی ما فکر میکنه، همهچیز خوبه؛ اما به محض اینکه یک نگاه متفاوت داره، باید براش برچسب پیدا کنیم، قضاوتش کنیم و حتی بهش حمله کنیم؟
آدمها نسخهی کپی همدیگه نیستن و نمیتونن باشن. هر کسی امضای شخصی خودش رو داره. ممکنه من چیزی رو دوست داشته باشم که تو دوست نداری. ممکنه تو از چیزی لذت ببری که برای من قابل درک نباشه.
ممکنه زاویهی دید من زمین باشه برای تو آسمون. و هیچکدوم از اینها به این معنی نیست که یکی از ما الزاماً آدم بدتریه. به جای اینکه همهچیز رو داخل یک چهارچوب مشخص قرار بدید و هر چیزی خارج از اون چهارچوب رو تبدیل به یک چیز منفی کنید، فقط تفاوت رو بپذیرید. چون قرار نیست هر چیزی که با عقیدهی ما جور نیست، بد، زشت یا قابل سرزنش باشه. فقط متفاوته و اینکه تو نمیتونی درکش کنی، دلیل نمیشه که حق داری به کسی که درکش میکنه توهین کنی. یاد بگیرید که بین "من دوستش ندارم" و "این غلطه" تفاوت بذارید. بالغ بشید و بفهمید بلوغ یعنی پذیرش این موضوع که جهان برای اینکه با عقاید تو سازگار باشه ساخته نشده. آدمها حق دارن متفاوت فکر کنن، متفاوت ببینن و حتی چیزهایی رو دوست داشته باشن که تو دوست نداری. اگر چیزی باب میل تو نیست، ازش رد شو. تو قاضی نیستی که دادگاه تشکیل بدی و حکم رد کنی.
73
24September 6, 2026 1.1K 25
