من ماندهام؛ میانِ گذشتهای که دیگر بازگشتنی نیست و آیندهای که بیتو، تصویری از آن ندارم.
هر شب، بخشی از تو را در خاطراتم دفن میکنم، اما صبح که میشود، باز تمامِ وجودم بوی تو را میدهد.
شاید دردناکترین بخشِ رفتنت این باشد که تو از زندگیام رفتی، اما از من نه و من هنوز، در ویرانههایِ خودم، به دنبالِ کسی میگردم که پیش از تو بودم
سبک ادیت فوقالعاده بود، متنت رو هم پسندیدم
September 5, 2026 78 1
