زندگی در گفتمانی کاذب، در فرهنگی کاذب. زندگی در دروغ. گفتمانی که در آن عناصر تشکیلدهندهاش با هم گفتگو میکنند ولی فقط در ظاهر. گفتگویی که حاصلش تغییر نیست. حاصلش تظاهر است. شخصیت اصلی طبعا پلی است میان دو گروه و از همه کاذبتر است. چرا که زبان هر دو را میفهمد ولی دست آخر هنوز به گروهی تعلق دارد و جبههاش را حفظ میکند. در آخر هم، در ظاهر و باطن تغییر نمیکند. نغز اینجاست که مدام به شیوههای متنوعی به این تظاهر تشویق میشویم.
August 29, 2026 27
