Usual suspect's notes

می‌کشم سر، هرچه می‌ریزد به جامم دست دوست کی در این میخانه می‌افتم ز پا معلوم نیست برگ دست شاخه را وقتی رها می‌کرد گفت: باد با خود می‌برد ما را، کجا؟ معلوم نیست با طبیبان رنج ما را بازگوکردن خطاست جای زخم عشق بر دل‌های ما معلوم نیست فاضل نظری

هرکس به «کیمیای سعادت» رسید گفت با دوست هر دقیقۀ عالم غنیمت است القصه عیش هیچ شرابی مدام نیست جز دوستی که خاطره‌اش هم غنیمت است فاضل نظری

ظلمت، حجاب نور تجلی نمی شود شام فراق، صبح وصال است پیش ما از سرنوشت صفحه ننوشته آگهیم رخسار ساده پر خط و خال است پیش ما صائب

بنشین بر لبِ جوی و گذرِ عمر ببین کاین اشارت ز جهانِ گذران، ما را بس یار با ماست، چه حاجت که زیادت طلبیم؟ دولتِ صحبتِ آن مونسِ جان ما را بس

از بُنِ هر مژه‌ام آب روان است بیا اگرت میلِ لبِ جوی و تماشا باشد حافظ

دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد ياد حريف شهر و رفيق سفر نکرد گفتم مگر به گريه دلش مهربان کنم چون سخت بود در دل سنگش اثر نکرد شوخی مکن که مرغ دل بی‌قرار من سودای دام عاشقی از سر به درنکرد حافظ

انگار که یک کوه سفر کرده از این دشت اینقدر که خالی شده بعد از تو جهانم فاضل نظری

حافظ گمشده را با غمت ای جان عزیز اتحادی است که در عهد قدیم افتاده است

@fazelnazarigram از آخرین کتاب #فاضل_نظری

ز نقش بندِ قضا هست امید آن حافظ که همچو سرو به دستم نگار بازآید

آنجا که زلف تست همه یکسره شب است وانجا که روی تست همه یکسر آفتاب انوری

پیر گشته دل ما ، گرچه آغاز جوانیست

حد تو رثا نیست، عزای تو حماسه است شاعر: حسین منزوی صدا : بهـــروز رضــوی ای خون اصلیت به شتک ها ز غدیـــران افشانده شرف ها به بلنــدای دلیـــــران جـاری شده از کرب و بلا آمــده آنگــــاه آمیختــه با خون سیــــاووش در ایـــــران تو اختـــر سرخی که به انگیزه ی تکثیر ترکیــد بر آیینه ی خورشیـــد ض…

به پیشِ آینهٔ دل هر آن چه می‌دارم به جز خیالِ جمالت، نمی‌نماید باز بیا که بلبلِ مطبوعِ خاطرِ حافظ به بویِ گُلبُنِ وصلِ تو می‌سُراید باز

کو پيک صبح تا گله‌های شب فراق با آن خجسته طالع فرخنده پی کنم اين جان عاريت که به حافظ سپرد دوست روزی رخش ببينم و تسليم وی کنم