۱۱ سال پیش در رقابت بر سر رهبری حزب کارگر، گفت که اگه انتخاب شه، اول به اسرائیل میره. عضو ثابت گروه دوستی حزب کارگر بریتانیا با اسرائیل بود.
حالا دوباره به همون رقابت بر میگرده، این بار بیرقیب؛ اسبابکشی مستقیم به شماره ۱۰.
اما دیگه دستکم سفر اولش به اسرائیل نیست. حالا از طرفدارهای سرسخت به رسمیت شناختن کشور فلسطینه و دادش از کشتار غزه در اومده.
با کنار رفتن استارمر، به احتمالِ نزدیک به یقین، اندی برنهام، شهردار سابق منچستر، نخستوزیر آینده خواهد بود.
اونقدر در داخل اوضاع قاراشمیشه که، هر کی هم که بیاد، فرصتی برای تغییر در سیاست خارجی نخواهد شد. هر چند به صورت سنتی، سیاست خارجی و سیاست دفاعی بریتانیا، به هر حال، جناحی نیست و معمولا با تغییر دولتها، دچار تغییرات اساسی نمیشه.
در یک «به هر حال» ِ دیگه، این یه نگاه کوتاه به مواضع اندی برنهام، بختِ اولِ نخستوزیری بریتانیا، در حوزه سیاست خارجی، و به ویژه ایران و اسرائیل، در گذرِ زمانه:
۲۰۰۳: به جنگ عراق رأی داد. سالها بعد گفت اون یکی از بدترین تصمیمهای پارلمانیش بوده؛ و از شتاب و بیبرنامگی اون جنگ انتقاد کرد.
۲۰۱۵ (رقابت رهبری حزب): خودش رو حامی پروپاقرص اسرائیل نشون داد، گفت اگر رهبر شه سفر اولش به اسرائیل خواهد بود، اسرائیل رو دموکراسیای با سابقه حمایت از اقلیتها توصیف کرد و جنبش تحریم اسرائیل رو به «کینهتوزی» متهم کرد.
۲۰۱۵: همزمان از راهحل دو دولت دفاع کرد و درباره فلسطین گفت این «هدیهای برای بخشیدن نیست، حقی است که باید به رسمیت شناخته شود».
۲۰۲۲: وقتی جنبش «زن، زندگی، آزادی» اوج گرفت، علناً از شجاعت زنان و دختران ایران تعریف کرد و نوشت به حمایت بیشتری نیاز دارند.
اکتبر ۲۰۲۳: پس از هفتم اکتبر، حملات «وحشیانه» حماس رو محکوم، و بر حق دفاع اسرائیل تأکید کرد. اما خیلی زودتر از استارمر، همراه صادق خان، خواهان آتشبس در غزه شد، وقتی رهبری حزب هنوز مقاومت میکرد.
۲۰۲۵: نامهای رو امضا کرد که از دولت بریتانیا میخواست بدون معطلی فلسطین رو به رسمیت بشناسه، ماهها پیش از اونکه خود استارمر، نهایتا کاری رو که باید، انجام بده.
۲۰۲۶ (مصاحبه با گاردین): از بهکاربردن واژه «نسلکشی» برای غزه خودداری کرد و گفت از جایگاه شهردار نمیتونه چنین چیزی رو در این مقیاس قضاوت کنه، اما از تخریب «نامتناسب» ابراز نگرانی کرد و خواهان تحقیق و پاسخگویی کامل شد.
۲۰۲۶ (جنگ ایران): گفت این درگیری شبیه عراقه و هشدار داد بریتانیا نباید شتابزده وارد ماجرا بشه. حتی شرکتهای نفتی رو هم به سودجویی از بحران متهم کرد.
خلاصه که به قول این انگیسیهای حیلهگر، دانش بینالمللی و اون هم خاورمیانه، «جزو بهترین ویژگیهاش نیست.»
در مورد ایران، چیزهایی که تا به حال گفته، یکی نگرانی از هستهای شدن ایرانه؛
دوم، از معترضان داخلی و فعالان حقوق بشر حمایت کرده؛
سوم، از تکرار فاجعه جنگ عراق میترسه.
اما درباره اسرائیل، تکلیفش روشنه و از یک متحد نزدیک در ۲۰۱۵ به منتقد محتاط امروز تغییر کرده.
پناه فرهادبهمن
💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇
🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍
کانال پایش در بله @payeshusa
September 2, 2026 600 5
