*اینجا ژاپن است! مردی که روزی بر صندلی نخست‌وزیری نشسته بود، امروز کنار خیابان می‌ایستد و تراکت پخش می‌کند؛ نه آسمان به زمین آمده، نه زمین به آسمان رفته است. انگار آنجا مسئولیت، شغلی موقت است، نه مجوزی برای ساختن امپراتوری‌های خانوادگی!*
*اما در سرزمین اسلامی ما، بعضی صندلی‌ها چنان برکت عجیبی دارند که اگر کسی روی آن‌ها بنشیند، آینده هفت نسلش روشن می‌شود! انگار بودجه عمومی نوعی چاه نفت شخصی است که فقط باید راه رسیدن به آن را پیدا کرد! ناگهان حساب‌ها چاق‌تر، زمین‌ها وسیعتر و آشنایان دور و نزدیک، یک‌شبه به جمع موفق‌ترین کارآفرینان تبدیل می‌شوند!*
*مشکل فقط پول نیست؛ مشکل این است که در جایی، مقام حکومتی امانتی است که باید روزی پس داده شود، اما اینجا به غنیمتی تبدیل می‌شود که هر کس سهم بیشتری از آن ببرد، زرنگ‌تر شمرده می‌شود!*
*نتیجه هم همین می‌شود:* *مردم هر روز فقیرتر می‌شوند و مسئولان هر روز ثروتمندتر!*
*شاید راز پیشرفت بعضی کشورها نه در فناوری باشد، نه در منابع طبیعی، شاید در این باشد که آن‌ها هنوز خدمت را با سهم‌برداری اشتباه نگرفته‌اند!✋
@TurkmensofIran
2
1October 10, 2026 249
