آمدهام که تا به خود گوش کشان کشانمت بیدل و بیخودت کنم در دل و جان نشانمت آمدهام که تا تو را جلوه دَهَم در این سرا همچو دعای عاشقان فوقِ فلک رسانمت آمدهام که بوسهای از صنمی ربودهای بازبده به خوشدلی خواجه که واسِتانمت گل چه بُوَد که کُل تویی ناطقِ امرِ قُل تویی گر دگری نداندت چون تو منی بدانمت جان و روان من تویی فاتحه خوان من تویی فاتحه شو تو یک سری تا که به دل بخوانمت صیدِ منی شکارِ من گرچه ز دام جَستهای جانبِ دام باز رو وَر نروی بِرانمت زخم پذیر و پیش رو چون سپرِ شجاعتی گوش به غیر زِه مَده تا چو کمان خَمانمت از حدِ خاک تا بشر چند هزار منزلست شهر به شهر بُردمت بر سَرِ ره نمانمت نی که تو شیرزادهای در تَنِ آهوی نهان من ز حجاب آهوی یک رَهه بگذرانمت گوی منی و میدوی در چوگانِ حکمِ من در پی تو همی دَوَم گرچه که میدوانمت مولانا @theNUMBchannel
آمدهام که تا به خود گوش کشان کشانمت بیدل و بیخودت کنم در دل و جان… — NUMB — TG.ME
August 12, 2026 99 3