Thanatos Maximus

قدر مجموعه گل مرغ سحر داند و بس
که نه هر کو ورقی خواند معانی دانست

احتمالا گم شده‌ام، سارا سالار

شیدا از آن شدم که نگارم چو ماه نو
ابرو نمود و جلوه گری کرد و رو ببست...

هر دم از روی تو نقشی زندم راه خیال
با که گویم که در این پرده چه‌ها می‌بینم

در ازل بست دلم با سرِ زلفت پیوند
تا ابد سر نَکَشَد، وز سرِ پیمان نرود

آن چُنان مِهر توام در دل و جان جای گرفت
که اگر سر برود، از دل و از جان نرود

‌چنگ در زنجیر زلفش چون زدم دیوانه‌وار
زیر هر زلفش دلی دیوانه در زنجیر بود...

هم‌چنان در پاسخ دشنام می‌گویم سلام،
عاقلان دانند دیگر حاجت تفسیر نیست...

ای مسلمانان فغان زان نرگس جادوفریب
کو به یک ره برد از من صبر و آرام و شکیب

کمندِ عشق را پیچیدگی این بس که در دامش
گرفتاری‌ست آزادی و آزادی گرفتاری

سورن کی‌یرکگارد