...
#نو_به_نو
هر روز یک اثر از #گنجینه_موزه_هنرهای_معاصر_تهران
| ٣ |
ون گوگ در سال ۱۸۹۰ طی آخرین دوران اقامتش در آسایشگاه روانی "سنت رمی"، نقاشی رنگ روغنی را با عنوان "پیرمرد غمگین" و "بر دروازه‌ی ابدیت" و یا به تعبیری "در آستانه ابدیت" خلق کرد؛ پیرمردی خمیده با مشت‌هایی گره کرده و چسبیده به صورت که چهره‌ی او را پنهان کرده و غرق در اندوه است.
او با این تصویر اوج ناامیدی را نشان می‌دهد و با انتخاب عنوان "بر دروازه‌ی ابدیت" آن را کامل کرده است. نام اثر نشان می‌دهد که او در عمیق‌ترین لحظات غم و اندوه، به خداوند و ابدیت اعتقاد داشته است؛ همان چیزی که او سعی کرده در اثرش آن را بیان کند. ون‌گوگ دو ماه پس از این نقاشی، خودکشی کرد.
قبل از نقاشی، در سال ۱۸۸۲ ون‌گوگ اتود اولیه را بامداد کار کرده بود و کمی بعد، نمونه‌ی چاپی آن را نیز با نام "بر دروازه‌ی ابدیت" تولید کرد و در نامه‌ای به برادرش نوشت: "به نظرم نقاش وظیفه دارد تلاس کند که اندیشه‌ای را در کار خود بیان کند. من در این چاپ سعی داشتم این را بگویم - اما نمی توانم آن را به زیباییِ واقعیت بیان کنم؛ این تنها بازتابی کمرنگ است که در یک آینه تاریک دیده می شود..."
به نظر می‌رسد که تابلوی پیرمرد غمگین توانسته است ما را در حس و حال آن روزهای هنرمند شریک کند.
متن: کاتلین پری اریکسون
تلخیص: احسان آقایی
ترجمه: شیرین اردیبهشتی
.
. ***: نقاشی این اثر متعلق به موزه کرولر-مولر در هلند است.
ونسان ون‌گوگ (۱۸۹۰ - ۱۸۵۳)
بر دروازه ابدیت
لیتوگراف
۳۴ × ۵۲ سانتی‌متر
۱۸۸۲ م
مجموعه‌ی موزه‌ی هنرهای معاصر تهران
@tehranmoca
12 марта 2020 г. 3,5 тыс. 25
