در باب شکر
و شکر این روزها، بسیار نادر شده که همه طلبکارند و به رغم داشتن بسیاری چیزها، بیشتر نق میزنند که حاکم بد است و تورم بالاست و حقوقم کم است و همسر یا پارتنرم بدخلق است و بچهام شلوغ میکند و چه و چه. حال آنکه چرا باید خدا بیشتر به ما دهد، در حالی که ناسپاسایم و شکر آنچه هست، نمیکنیم.
هیچکس طلبی از خداوند ندارد و خداوند بدهکار هیچکسی نیست و هرگز چنین نیست که حال که خدا ما را آفریده، باید زندگیمان را مطابق میل ما بسازد. و هیچ یک از ما از خود هیچ ندارد و هر آنچه داریم، در هر لحظه اعطا میشود، در حالی که توجه نداریم و همانطور که سعدی گفت، حتی شکر نفس کشیدن را هم نمیتوانیم به جا آوریم، چه رسد به چیزهای دیگر.
و خداوند میگوید لئن شکرتم لازیدنکم. این آیه را هماره غلط ترجمه کردهاند: نفرموده اگر شکر کنید، نعمت و رزقتان را زیاد میکنم. فرموده "اگر شکر کنید، حتما و قطعا فزونتان میکنم"؛ خودتان را زیاد میکنم: عقلتان را، هوشتان را، اندیشهتان را، بینشتان را، وسعتتان را، رواداریتان را.
پس، شکر کنیم تا زیاد شویم و نق زدن را کم کنیم تا چشمانمان بدرخشد.
Forwarded fromFarno
January 19, 2025 913 13
