نمیدونم چی بگم چی بنویسم و چطوری احساساتم رو بروز بدم. فقط افسوس میخورم برای این جوونای رعنا که از دست دادیمشون. هیچکدومشون رو نمیشناسم اما یجوری قلبم براشون غمگینه که انگار عضوی از اعضای خانوادهام بودند. دلم کباب میشه برای پدر و مادرهاشون. برای اونایی که چند روز تو کهریزک دنبال بچههاشون گشتن. من یادم نمیره شماهم یادتون نره. به قول یکی از جاویدنامان عزیز مردم سرخم قدغن! ما همگی یک هدف داریم. نابودی این رژیم جنایت کار و تا زمانی که این مزدورهای کثیف رو از وطنمان بیرون نکنیم آرام نخواهیم گرفت.
May 13, 2026 456 1
