جهان صنعت از جمله روزنامههایی است که متأسفانه زیر تابلو رسانه به کاسبی و سوداگری سرگرم است. مدیر این روزنامه که بعضا توهم داشتن روزنامه اول اقتصادی کشور را دارد، خیلی عیان و آشکار، تیتر و صفحاتش را در ازای امتیاز مالی به شرکتها و بازیگران اقتصادی واگذار میکند و اتفاق بدتر این است که، آگهی شرکتهای سفارش دهنده به نام خبر به خورد مخاطب داده میشود. در جهان صنعت شاهد تکرار ماجرای تلخ «لوگو فروشی» هستیم.
این، عاقبت نشستن یک مدیر مدعی و سودجو در راس یک رسانه است. رسانه ای که در مطالب آن هر آنکه پول بدهد قهرمان ملی در عرصه اقتصاد میشود و هر که نخواهد باج دهد بیرحمانه هدف حمله و اتهام قرار میدهد.
این شگرد همیشگی اوست که اول با انتشار انبوهی از مطالب منفی و دروغین شرکتها را تخریب و سپس پیشنهاد معامله و تعریف و تمجید از همان مدیران میدهد؛ شگردی که گویا همچنان برای او سودآور و فرحبخش است.


