#دید_باز
🔵پرونده ویژه
#اختصاصی
💢🔰 بررسی تعدادی از تاکتیک های عملیات روانی ایالات متحده آمریکا بر علیه ایران اسلامی:
برای شناخت بهتر نسبت به موضوع و حجم عملیات روانی دشمن و هدف از اجرای این گونه عملیات ها در کنار عملیات نظامی و جنگ سخت توسط ارتش ایالات متحده آمریکا بعنوان بزرگترین و مجهزتربن ارتش امروز دنیا بر علیه کشور ایران اسلامی، در ابتدا نیاز است که با مفهوم و تاریخجه عملیات روانی بویژه در جنگهای کلاسیک دنیا بیشتر آشنا شویم.
تعریف عملیات روانی:
عملیات روانی به مجموعه اقداماتی اطلاق میشود که هدف اصلی آن، تأثیرگذاری بر رفتار، ادراک، افکار، احساسات و تصمیمگیری مخاطبان هدف از طریق روشهای غیر مستقیم و غیرفیزیکی و با استفاده از ابزارهای ارتباطی، شناختی و رسانهای است تا با شکلدهی یا تغییر ادراکات و نگرشها، رفتار فرد یا گروه هدف را در راستای خواستههای طراحان عملیات هدایت و کانالیزه نمایند.
تاریخچه عملیات روانی:
جی.اف.سیفولر، مورخ و تحلیلگر نظامی بریتانیا، نخستین کسی است که واژه «جنگ روانی» را در سال 1920 م به کاربرد. سپس نخستین کاربرد واژه جنگ روانی در مقالهای با عنوان «جنگ روانی و چگونگی به راه انداختن آن» در یکی از نشریههای عمومی آمریکا در سال 1940 م منتشر شد.
واژه «عملیات روانی» نیز در اوایل 1945م توسط کاپیتان «ام. زاچاریاس» در طرح عملیاتی منتسب به تشدید محاصره ژاپن توسط نیروهای دریایی آمریکا به کار گرفته شد.
دانشگاه واشنگتن در زمان جنگ ویتنام برای اولین بار با دعوت از پرفسور هینزبرگ، روانشناس یهودی الاصل آلمانی، عملیات روانی را به صورت آکادمیک مورد بررسی قرار داد.
موضوع قابل توجه این است که در جنگهای سخت و عملیات های نظامی کلاسیک امروز معمولاً و همزمان با آن، عملیات روانی پیش میرود؛ چون هدف فقط ضربه میدانی نیست، بلکه تأثیرگذاری بر افکار عمومی وتصمیمگیران هم هست. به همین دلیل، دشمن تلاش میکند با روایتسازی، ترسآفرینی و ایجاد ابهام، فضای ذهنی جامعه را نیز تحت فشار قرار دهد.
اهم تکنیکهای بکار رفته آمریکا علیه جمهوری اسلامی در جنگ ظالمانه اخیر، میتواند شامل موارد زیر باشد:
۱. بزرگنمایی و افسانه ای جلوه دادن قدرت نظامی ارتش آمریکا:
نمایش گسترده تجهیزات، ناوهای هواپیمابر، رزمایشها یا تهدیدهای لفظی برای القای برتری مطلق و ایجاد حس نابرابری قدرت.
۲. ایجاد ترس از بی ثباتی و آینده اقتصادی کشور:
پمپاژ اخبار درباره تحریمهای شدیدتر، فروپاشی بازار، کمبود کالا یا سقوط ارزش پول ملی برای تحریک نگرانی عمومی.
۳. انتشار پرحجم اخبار متناقض و گمراه کننده:
ایجاد ابهام و چندصدایی در روایتها تا جامعه دچار تردید و بیاعتمادی نسبت به منابع رسمی شود.
۴. هدف قراردادن روحیه عمومی مردم بجهت کاهش تاب آوری:
تأکید بر هزینههای جنگ، تلفات احتمالی یا پیامدهای اجتماعی برای تضعیف انگیزه و تابآوری مردم.
۵. دوقطبیسازی داخلی در جامعه با طرح موضوعات مختلف:
برجستهکردن اختلافات سیاسی، قومی، اقتصادی مثل گران شدن بنزین یا اجتماعی مثل حجاب برای تشدید شکافهای درون جامعه.
۶. القای انزوای بینالمللی کشور با استفاده از پروپاگاندای رسانه ای:
نمایش این تصویر که کشور هدف در سطح جهانی تنها مانده و هیچ حمایت مؤثری ندارد از طریق امپراطوری های خبری و رسانه های متعدد همسو.
۷. عملیات رسانهای لحظهای و برخط:
واکنش سریع خبری به هر رویداد میدانی با روایتسازی فوری پیش از شکلگیری روایت رقیب به گونه ای که به گفته کارشناسان امروز رسانه از پیوست رسانه ای عملیات به خود عملیات رسانه ای تبدیل شده است.
۸. استفاده از شبکههای اجتماعی و پلتفرم های پرکاربر و نیز رباتهای رسانهای:
انتشار گسترده یک پیام خاص از طریق حسابهای هماهنگ و ربات ها برای ایجاد «توهم اکثریت».
۹. استفاده زیاد از جنگ روایتها:
تغییر چارچوب ذهنی مخاطب از «دفاع» به «ماجراجویی» یا از «#اقتدار» به «تهدید»، با بازی بر سر واژهها و مفاهیم.
۱۰. هدفقراردادن نخبگان و تصمیمگیران سیاسی و امنیتی کشور در شرایط جنگی:
ارسال پیامهای مستقیم یا غیرمستقیم برای تأثیرگذاری بر محاسبات سیاسی و امنیتی در سطوح بالای کشور به جهت اخلال در تصمیم گیری واحد در شرایط جنگی و بحرانی کشور.
✍🏻بهروز امجدیان
🔻 تحلیل شماره دویست هشتادوسه
#تحلیل_کوتاه
#روشنگری
#جنگ_منطقهای
#باز_هم_پیروز_میدانیم
✨رَصَد مِدیا
@Rasad_media1
August 31, 2026 26
