I Don't Know

خطاب به اون دسته از عزیزان که میدونم:

جالب تر اینه که باهاشون مثل خودشون برخورد میکنی ناراحت میشن

[media, no text]

این افعی‌های به ظاهر دوست هم هرچی سریعتر شناسایی کنید و پرتشون کنید بیرون از زندگیتون

انسان یه موجود تاثیر پذیره سعی کنید با آدمایی که باعث پیشرفتتون میشن بچرخین تا آدمایی که نه تنها شمارو روبه جلو پرت نمیکنن بلکه با خودشون میبرنت عقب و عقب تر

اینو یادم رفت بگم هر جایی نرید و با هر آدمی نشست و برخاست نکنید

خط قرمزای خودتونو داشته باشید چندین بار به یه آدم فرصت ندید اون آدم اگه قرار بود درست بشه میشد فرصت دادن زیاد هربار خودتو ناراحت می‌کنه براشون دم دستی نباشید اونقد مهربون نباشید که سوارتون بشن با هرکسی اندازه جنبه ش برخورد کنید و ظرفیتش نذارید باهاتون هر شوخی بکنن و نذارید هر حرفیو تو شوخی بهتو…

بگذرید و برید دنبال چیزای جدید

اگه حس می‌کنید یه چیزی یه طرفه شده کافیه قبولش کنید چون هرچقدر تلاش کنی صمیمیت از دست رفته برنمیگرده وقتی اون طرف مقابل نخواد درجا زدنه..

اونطوری تو با تصوری که از اون آدم داری رفاقت می‌کنی و وقتی با واقعیت روبه رو میشی قلبت میشکنه و تاسف میخوری بابت ارزشی که به اون ادم دادی

درواقع بعضی وقتا آدم سعی میکنه از یکی که در حد دوست هم نیست رفیق بسازه ولی خب نمیشه

سعی کنید بی اهمیت باشید دوستای واقعی همیشه خودشونو نشون میدن تو هر شرایطی

من خودم قبلا خیلی اهمیت میدادم به همه چیز چرا فلانی مثلا جای سلااام نوشت سلام چرا فلان رفتارش تغییر کرده چرا این چرا اون و خلاصه این نوع اهمیت دادن چیزی بجز آسیب و جنگ اعصاب چیزی نداشت برام

وقتی که شیشه خورده داشته باشه ذاتش بد باشه و حسود باشه و بهت آسیب بزنه باید حذف بشه