Орадан икки йил ўтди. Ҳафтада бир келиб кечаси тунаб кетадиган Фарҳод Гулсафсарнинг хонасида телефонини унутиб қолдирган экан. Кундузи қайта қайта қўнғироқ бўлавергач Гулсафсар қараса Ўзбекистон рақамидан қўнғироқ бўлган. Унинг юраги шувиллади.
Беихтиёр рақамга қайтиб чиқди.
-Ало,дадаси!
Нариги томонда аёл кишининг бу гапи эшитилгач Гулсафсар ўзини йўқотиб қўйди. Бир икки чуқур нафас олгач:
-Сиз кимсиз?-деди.
-Мен Маъсумаман Фарҳоднинг аёли! Ўзингиз кимсиз?
-Мен унинг хотиниман!
-Ҳа,бу сизмисиз!-деди аёл оҳиста ғарибгина овозда-Дугон,сиз ҳақингизда биламан. Аммо,уришмоқчи эмасман,фойдаси йўқ!Сизга бир илтимосим бор эди.
Дадасига айтсангиз,болаларининг коллежга кийиб боришга кийими йўқ.Ойма ой жўнатаётган юз доллари қориндан ортмаяпти. Илтимос менга лоақал 300 доллар пул жўнатсинлар! Дугон,сиз ҳам онасизку! Менинг аҳволимни тўғри тушунинг!
Бу гапни эшитган Гулсафсарнинг кир босиб кетган,қалбинининг бурчак бурчагида қотиб қолган виждонини қўзғатиб юборди. Собирнинг бузуқлиги оқибатида ўзининг ҳам хор бўлганини эслади.
-Дугон-деди у бироздан сўнг ҳушини йиғиб-Мен сизга 500 доллар пул чиқартираман! Эртагаёқ!
-Раҳмат сизга! Илоҳим умрингиздан барака топинг!
Бу титроқ оҳангда янграган дардмангина овозн эшитган Гулсафсар йиғлаб юбораёзди.
Телефонни ўчиргач дарҳол Фарғодга телефон қилди.
-Нима?-деди Фарҳод бақириб-Юз доллар пул етмаяпти эканми? Ҳозир мен унга қўнғироқ қилай,жавобини бераман.
-Агар шундай қилсангиз мени қайта кўрмайсиз!-деди Гулсафсар-Шу бугуноқ пул жўнатиш керак! Мен ваъда бердим.
-Менда ҳозир пул йўқ!
-Бўпти менга унинг манзил ва исм фамилиясини беринг ўзим жўнатаман! Пулим бор.
Аввалига бу гапга кўнмаган Фарҳод, бироздан сўнг Гулсафсар қистайвергач манзилни берди.
Гулсафсарнинг қўлида пули йўқ эди. У тилла тақинчоқларини гаровга қўйиб пул олдида 500 доллар жўнатди.
Ойнинг охирида Фарҳод ойлик олгач у тиллаларини қайтариб сотиб олди.
Кейин яна бир йил ичида у Фарҳодни мажбурлаб уйига 200,баъзида 300 доллардан пул жўнаттирди.
Бироқ, кутилмаганда ҳужжати сохта бўлган Фарҳод депорт бўлиб қолди.
Гулсафсарнинг эрдан омади чопганда. Фарҳод депорт бўлгач Жасур унинг ёнига келди.
Рус аёли билан орани очиқ қилганини айтиб Гулсафсар билан яшай бошлади.
Ҳаммаси изига тушгандек эди. Бироқ,орадан уч ой ўтгач Жасур яна айниди.
У янгисини топганди.
Бундан хабар топган Гулсафсар кўп ҳам ачиниб ўтирмади. Москвада ким кўп-Хотинсиз ёлғиз яшаётган мусофир ўзбек кўп!
Чиндан ҳам бир нечакун ўтгач ҳужжатларини янгилаш учун сахаровага борган Гулсафсар тўсатдан:
-Бунча чиройли экансиз! Одамнинг еб қўйгиси келади-деган овозни эшитгач ён томонга ўгирилди.
Қараса кўринишидан 30 ёшлардаги бўйи узун,ингичкароқ гавдали,келишган йигит унга гап отаяпти.
-Менинг айбим йўқ-деди Гулсафсар йигитгга қошини бир учириб қўяркан,ёши 40 дан ошган бўлсада ҳамон йигитларнинг кўзини ўйнатишидан қувониб-Онам шунақа туққан!
-Унда танишайлик-деди йигит қараса гап келишадиган бўлгач- Менинг исмим Шуҳрат!
Уч -тўрт кун ичида Шуҳратдан тинмай совғалар олган Гулсафсар унинг тўшакка ишора қилганига дарҳол:
-Мен кўчада эркакларни кўнглини хушлайдиган аёл эмасман! Мард бўлсанг никоҳинга ол!-деди.
Бу гапга Шуҳрат рози бўлди.
Никоҳ ўқитгани боришаркан иттифоқо Гулсафсарнинг хаёлига 3 та эридан биронтаси ҳам талоқ айтмагани,барчаси ҳамон уни ўз хотини деб ҳисоблаши келди. Бу нарса бироз виждонини қийнагандек бўлди.
Бироқ,у дарҳол виждонини қўлига олиб эзғилади.
-Ахир улар ҳам бошқалар билан юрибдику! Демак талоқ айтмаса ҳам ўз-ўзидан талоқ тушиб кетган. Тушмаган бўлса уларни мен талоқ қилдим!
Тамом
Зухриддин Сатторов.
🌸
https://t.me/joinchat/AAAAAFU_ki2DuwdoBGuycg
Telegram
ЎЗБЕГОЙИМ КАНАЛИ
ЗАМОНАВИЙ, ХАЁТИЙ ИБРАТЛИЙ ХИКОЯЛАР КАНАЛИ.
Тошкент.
@D_Uzbegoyim
68
18
11
5
2
1
1
