Аста-секинлик билан уларнинг оддий сўрашуви ширин ва мароқли суҳбатларга айлана бошлади.
Кейин кутилмаганда Света Жасурни машинасида дачага бирга боришга таклиф қилди.
-Охирги марта борганимда электр ни ўчиришни унутибман-деди у Собирга кўзларини сузиб-Хабар олиб келишим керак. Шу совуқда бир ўзим боргим келмаяпти.
Дачага боргач уйнинг ичи жуда совуқ экан. Света шамоллламаслик учун озгинадан ичиб олишни таклиф этди.
Оз-оздан ичиб шишани бўшатгач Жасур гап сўзсиз Светани шартта қучоқлаб ўпишга тушди.
-Кел меникида бирга яшаймиз-деди Света дачадан қайтишаётганда,унга шилқим Жасур жуда ёқиб қолганди.
Жасур Света билан яшай бошлади...
Болани туққач эридан суюнчи кутган Гулсафсар фақат бир ҳафта ўтгачгина у билан телефонда гаплаша олди.
-Связ йўқ жойда ишлаяпмиз-деди Жасур ўзини оқлаб-Ҳали пулни олмадик! Бироқ,сенга суюнчига 100 долллар жўнатяпман.Бўнак (Аванс) олгандим.
Бу Жасурнинг сўнгги пул жўнатиши бўлди.
Кейин ики уч марта телефон қилиб ишлаган пулини ололмаётганини айтгач тўсатдан симкартани алмаштирдида алоқани бутунлай узди.
Баҳор келди. Гулсафсар эрининг бедарак кетганига жаҳл қилиб россияга жўна
моқчи бўлганди онаси қўймади.
-Болангни олиб кет! Ёки борма!-деди у қатъий қилиб. Йиққан пулларингни сарфлаб турчи,эрингни иши яхшиланса эсига тушарсан. Балки бечора қишда қийналгандир.
Ёз ўтиб куз ҳам келди. Жасурдан дарак бўлмагач Гулсафсар Ҳасан ва Фарҳод билан алоқани узганига минг пушаймон қила бошлади. Машинани ижарага бериб қўйгани боис пулдан жуда қийналиб қолган бўлмасада, ҳар ҳолда каттаси коллежни битираётган,кейингиси бу йил коллежга борган ўғилларига пулни зўрға еткизаётганди.
Яна чақалоқнинг ташвишлари. Худди шу кунларнинг бирида қайнопаси унга:
Жасурни бориб йиғиштириб келмасанг бўлмайди. Рус аёл билан яшаётганмиш. Болалик ҳам бўлибди-деб қолди.
Бу гапни эшитиб ғазаби қайнаган Гулсафсар дарҳол қайнопадан Жасурнинг рақамини олиб қўнғироқ қилди. Бироқ, Жасур уни сўкиб телефоннни ўчириб ташлади. Кейин бироз ўтгач:
-Истасанг москвага кел. Сени ташлаб қўймайман.Учрашиб турамиз-деди.
Гулсафсар унга бақириб ташлаб телефонни ўчирди.
Бир неча кун ўтгач боланинг туғилган кунида Гулсафсар Ҳасанга қўнғироқ қилди.
Боласининг тириклигини эшитган Ҳасан хурсанд бўлишини ҳам хафа бўлишини ҳам билмай қолди. Кейин тўсатдан:
-Уйга борган заҳотинг эринг билан яшашни бошлаган экансан. Бола балки уникидир!-деди.
Бу гапни кимдан эшитганини суриштиришни истамаган Гулсафсар дарҳол телефонни ўчирди.
Бўлди болани у тан олмайди!
Кейин қўрқа -писа Фарҳодга айтганди у:
-Самолётга билет жўнатаман, дарҳол етиб кел!-деди.
Демак бундан умид қилса бўлади.
Гулсафсар энди бир икки қадам ташлаб юра бошлаган боласин олиб москвага учди.
Фарҳод уни қучоқ очиб кутиб олди. Бироқ,болага жуда синчиклаб қарай бошлади.
Афтидан унинг ҳам бола ўзидан бўлганига шубҳаси бор эди.
Бироқ,у бу ҳақида гапирмади. Квартирасига олиб боргач ҳатто болани қўлига олиб эркалади. Лекин, эртасига яна болани кўтариб кўзгу олдига бордида узоқ тикилиб ўтирди. Кейин негадир болани секин ерга қўйди.
Шу билан у болани қайтиб бирон марта қўлига олмади. Гулсафсар гапирса тил учида эркалаб қўяр,гапирмаса ҳафталаб ҳам болани эсламасди.
Орадан икки ой ўтгач уйда ўтиришдан зериккан Гулсафсар иш қидириб бекатдаги эълонларни титкилади.
Бир эълонда:
-Ўз оёғи билан юрадиган қари отамга қаровчи аёл керак.Овқатини ўз вақтида пишириб бериб турса бўлди-деган ёзувни ўқигач у дарҳол қоғоздаги рақамга қўнғироқ қилди.
Гаплашди. Аёл киши уни уйига таклиф қилди.Бориб у билан гаплашиб отасини ҳам кўргач Гулсафсар уникида ишлашга рози бўлди. Сўнг унга чақалоғи борлигини, бироқ, эри бошқа аёл билан яшаб уларни ташлаб қўйганини айтди. Рус аёл кутилмаганда:
-Менинг болам йўқ. Туғолмайман. Ўша болангни менга фарзандликка берасанми?-деб қолди. Бу гапни эшитиб ўйлаб кўришини айтган Гулсафсар рус аёли:
-Менинг 2 жойда тўрт хонали квартирам бор.Яна дала ҳовлим ҳам. Болангни менга берсанг бор мулкимни унинг номига ўтказаман. Ва ўзинг меникида болангдан ажралмай яшайверасан-дегач рози эканини айтди.
44
2
