📝ГУЛСАФСАР.. 2 қисм
(ўйнашга ишониб.....сиз колди...)
Шу аҳволда йигирма етти кунни ўтказгач Гулсафсарнинг пули охирлаб қолди. Қараса иш чатоқ.У ниҳоят кўчага чиқиб симкарта олдида телефонига қўйиб кўпдан бери хотини билан шу ерда ишлайдиган амакисига телефон қилди.
-Қаердасан?!-деб бақирди амакиси, бироқ, жияни дарҳол телефонни ўчиргач ўзи қайта териб босиқлик билан гапиришга ўтди.
Охири Гулсафсар уларнинг ёнига борадиган бўлди.
Жиянини кўрган Жаббор бироз уришди. Аммо, унинг яна қочиб кетиши мумкинлигини ўйлаб ошиқча гап қилмади. Кейин уйга хабар берди.
Хотинининг москвадалигини эшитган Жасур аламидан бир сўкиниб қўйди.Кейин ортидан бормоқчи бўлди.Узоқ ўйлагач фикридан қайтди.
-Ҳэ ўша жанжалкашдан қутулганимга шукур!- деб қўйди у -хотинингни ортидан борасанми?-деган онасига. Кейин ўз иши билан шуғулланишда давом этди.
Унга ҳам яхши бўлган эди.
Бола боқяпман деб чинқирадиган хотин йўқ.Пул олиб келишга мажбур эмас..Ўз эрки ўз қўлида энди!
Фақат учта болага ва уларга қараб ўтирган Гулсафсарнинг онасига қийин бўлди.
Боласининг болалари ахир!
Кунларнинг бирида Гулсафсарнинг катта қайнопаси,бепуштлиги боис эридан ажрашиб ёлғиз яшайдиган, ўзи университетда биологиядан дарс берадиган Саида унинг тўнғич ўғлини бола қилиб асраб олмоқчилигини айтди.Бу гапга телефонда розилик берган Гулсафсар:
-Уйга борганимда қоғозларга қўл қўйиб бераман-деди. Шу билан тўнғич ўғил Саида аммасининг қармоғига ўтди.
Гулсафсарнинг дўконда сотувчи бўлиб ишлаётганига икки йилга яқинлашиб қолди. Тўғрироғи дўконларда...Уни катта дўконларга ишга олишмайди,озарларнинг қўлидаги озиқ-овқат дўконларида ишлайди. Аммо, мана ҳозир бешинчи дўконда ишлаяптики барча дўкон эгалари шундай гўзал аёлнинг эри йўқлигини билгач дарров осилишни бошлайди.
Оқибатда у ишдан кетишга мажбур бўлади.
Лекин, бу сафарги ёши 30 даги озар Юсуф Гулсафсарнинг ўзига ҳам маъқул бўлди. Буни сезган Юсуф қаттиқ ёпишиб олган. У тинмай:
Болаларингни ҳам олиб кел.Мени никоҳимга кирсанг Москвадаги икки хонали квартирамни дарҳол номинга ўтказаман. Болаларингни оёққа турғизишаман-деяпти.
Кўркам Юсуфга кўнгли кетган,кўпдан бери эри йўқлиги боис эрли ҳаётни соғинган Гулсафсар охири унга розилик беришга қарор қилди. Лекин,амкисидан сўрашни унутмади. Бу гапни телефонда эшитган амаки ўқдек учиб етиб келди.
У келган заҳоти озар йигитни роса сўкиб жиянининг иш ҳақисини ҳисоб китоб қилдирдида,шу куниёқ уни уйга учириб юборди.
Икки йил деганда уйга қайтган Гулсафсар болаларининг олдида сал очилсада эрининг базму -жамшидларда юрганини эшитгач судга ажралиш аризасини берди.Сўнг суд ишни уч ойда кўришини билгач адвокат топиб унга ишонч қоғоз қолдирди-да яна москвага учди.
Бу сафар келган заҳоти ошхонага идиш-товоқ ювувчи бўлиб ишга кирди.
Энди амакиларидан алоҳида бирга ишлайдиган аёллар билан квартирада турадиган бўлди.
Улар 4 хонали квартирада туришади.Битта хонада бир эр хотин,Гулсафсарлар тўртта аёл бошқа хонада,яна иккита хонада эркаклар туради.
Битта хонада тўртта катта ёшли кишилар,бошқасида бешта ёш йигитлар.
Улардан бири Гулсафсардан 5 ёш кичик ҳали уйланмаган Ҳасан унга ошиқу беқарор бўлиб қолганди.
Гулсафсар ҳам бу ёш йигитчани севиб қолди.
Кунларнинг бирида Гулсафсарни тилла дўконига олиб борган Ҳасан унга тилла занжир олиб берди.
кейин квартираларидаги бир намозхон кишига илтимос қилиб никоҳ ўқитишди. Никоҳ ўқилаётган маҳалда Гулсафсар бирдан Жасурнинг сўзларини эслади.
-Унутма-деганди у-Сен балки биров билан юргандирсан! Аммо,мен сени ҳеч қачон талоқ қилмайман! Бир умр хотиним бўлиб қоласан!
Никоҳ ўқиётган киши Гулсафсардан розилик сўраганда у тўсатдан эрининг никоҳи турганлигини,фақат загс бекор қилинганлигини айтди.
-Э икки ярим йилдан бери у билан бўлмадингизми?-деди чаламулла-Ундай бўлса ўз-ўзидан сизларга талоқ тушган!
Бошингиз очиқ! Сира ўйланманг!
Бу гапни эшитган Гулсафсар рози эканини айтди. Ва Ҳасан билан бирга яшай бошлашди.Лекин, бу ҳақида қариндошлари билмасди.
57
9
2
1
