Келин қизим
20-қисм
Икки хона уйнинг ойналари Муаттар машинасидан олиб чиққан бир парча латта билан ярақлаб кетди. Бир зумда файз кирди хонадонга.
Муаттар опажонлаб юриб уйларни тозалар экан, борган сари овсинининг ғазаби қайнай бошлади, охири қовоғини уюб олганча ҳеч кимга гапирмай қўйди.
Уч аёл Лоланинг уйини бир пиёла чой ичмай тарк этдилар.
Йўлда Муаттарнинг онаси қўнғироқ қилиб, аёлларни тушликка таклиф қилди. Жон деб қабул қилдилар улар. Мўътабар дамлаган ошнинг баҳоси йўқ эди.
Кечқурун ишдан қайтган Исмоил уйини танимай қолди, ҳазиллашиб ортга тисарилиб, чиқиб кетмоқчи бўлгандек ҳаракат қилди, Лола эса унинг ҳазилини қабул қила олмади.
—Ҳа, дарров хабар бердиларми, хотинингни исқиртини тозаладик, деб—деди.
Йигит шошиб қолди.
—Ким? Ким тозалади уйни?
Аёл бақириб кетди
—Ўзингизни жинниликка солманг! Қайнонажонларим анави алвастини опкеб, менга мастер класс ўтмоқчи бўлишибди. Икки қулоғиз билан эшитиб олинг, мен унга ўхшамайман. Аввал битта туғсин, кейин кўраман чаққонлигини.
Исмоил ва ниҳоят портлади!
—Табиати тоза аёл ўнта туғса ҳам тоза ўтиради, —деди. Тасодифан айтилган гап бўлмайди, у аслида узоқ ўйланган гап бўлади.
Лоланинг жон-жонини тешиб ўтди бу гап. Юрагига ҳасад тушди. Овсинини шунчалик ёмон кўриб қолдики... Аслида, Муаттар келганидан кейин унинг бор айби кўриниб қолган, арзимаган олти ой ичида бегона оилага шунчалик сингиб кетган овсинидан қандай аламини олишни билмасди. Бир куни Умрихон Муслимани кўргиси келаётганини айтди. Қизчаси ширингина бўлиб қолган. Чиройли кийинтириб олиб борса, уч аёл суҳбатлашиб ўтирган экан. Овсини бўлса Умрихоннинг тиззасига бош қўйиб ўтирибди!
"Пахтакор! Бу шундай қилиб ҳамманинг бошини айлантириб юрибди-да!" Яна бир куни Исмоил акаси ўша уйдан янги кўйлак олиб келди. Муаттархон ака-укага бир хил қилиб сотиб олганмиш. "Акажон, акажонлаб!" асабига тегадиган овсинининг бу қилиғи ошиб тушди энди.
Яна бир куни бир товоқ манти кўтариб келиб, бошини кўтармай еди.
—Ҳа, ширин эканми?
Исмоил индамай овқат еяверди. Хотини тобора ҳаддидан ошаётган эди. Ҳар сафар ота уйига борса, жанжал қиладиган, укасининг хотинидан рашк қиладиган, укасининг хотини чой қуйиб узатса ҳам уйга келиб жанжал қиладиган бўлди.
Муаттарнинг ҳомиладорлиги маълум бўлгач, бор аламини эридан ола бошлади.
—Сиз ўшани кўргани борасиз уйга!
—Муаттар қорнингизни тўйдириб юбордими? Бу каби таҳдидлар, тўполону жанжалллар йигитни жонидан тўйдирди, иложи борича уйига камроқ борадиган бўлди. Укаси эса бахтиёр эди. Муаттарнинг қадами қутлуғ келиб, ишлари юришиб кетган. Уст-боши ярақлаган, кўзи ёнган, вужудидан куч ёғилган, ҳаётдан шод эди, у акасини дам футболга дам овқатланишга чақирар, Лола додлаб, шаллақилик қилиб эрини уйдан чиқармас эди.
Бир куни жанжал авжига чиқди.
Ҳаммаси Муаттарнинг ҳомиласи ўғил экани маълум бўлганидан бошланди. Бу хабарни эса Исмоил етказди. У хурсанд эди. Иброҳим ўша куни акасини уйга чақирди. "Келинойимни олиб келинг," —деди. Лолага оғзини очиб, балога қолди.
—Сиз ўшани кўргани кетяпсиз! Бормайсиз! Исмоил жонидан тўйди.
—Сен бизни ажратмоқчимисан?Ака-укани айирмоқчимисан?! Икки қулоғинг билан эшитиб ол, сендан кечсам кечаман, укамдан кечмайман. Икки дунёда ҳам! Бор, истасанг кетишинг мумкин.
Жанжал Лоланинг уйига кетиши билан якунланди.
Умрихон Исмоилнинг гапларини диққат билан эшитиб, узоқ ўйга чўмди.
—Шайтонга ҳай бер, болам, сабр қил, эси кириб қолар, —деди вазминлик билан.
Яна катта бошини кичик қилиб қудаларининг уйига борди.
Келини қатъий гапирди.
—Ҳеч қачон ярашмайман. Ўғлингизни ҳам кечирмайман!
Бошқа келиб овора бўлманг, суюкли келинингизнинг олдида ўтираверинг.
Умрихоннинг ҳам сабр косаси тўлди. Индамай чиқиб кетди, этагини силкиб кетди.
Уч ой ҳеч ким хабар олмади. Лола эрини судга берди. У негадир Исмоил ялиниб келади деб ўйлади. Ҳеч ким ялинмади.
Суд ҳар сафар муддат белгилаганда умид қилди. Жаҳл устида қилган қароридан пушаймон бўлиб юрган кунлари овсинининг ўғил фарзандлик бўлганини эшитди. Инстаграмдаги тасвирларда ҳамма бахтиёр эди.
Феруза Салходжаева
🌸🌼
https://t.me/joinchat/AAAAAFU_ki2DuwdoBGuycg
154
36
12
4
2
1
