「あか」

[media, no text]

— Pasolini Prossimo Nostro. (2006)

این حجم از تخمی‌کیری‌تخیلی بودنِ اقبالمون، گاهی دیگه حتی تعجب‌برانگیز نیست؛ صرفا ابزوردِ محضه.

Nowadays:

[media, no text]

— از نمایشگاه این صورت باقی. (شهریورِ چهارصدو‌پنج.)

اگر خستگی به حد اعلا رسید، بادبان‌ها را بکش. لازم نیست همیشه به مقصد برسی. گاهی کافی‌ست در آب بمانی و بدانی که هنوز زنده‌ای.

[media, no text]

: 𝖧𝖺𝗉𝗉𝗒 𝖡𝗂𝗋𝗍𝗁𝖽𝖺𝗒 𝗍𝗈 𝗆𝗒 𝖧𝗈𝗌𝗁𝗂𝖺𝗄𝖺𝗋𝗂.

کاش حداقل می‌تونستم راحت نفس بکشم؛ مدتی می‌شه که هوا رو با چند درصد احساس خفگی و سنگینی می‌بلعم.

این «فعالیت خبری، علمی، هنری بدون تایید امنیتی جرم‌نگاری شد.» اوج حقارت و فرومایگیِ شهروند بودن تو یک کشوره که برای فکر کردن، ساختن، پژوهیدن و خلق کردن هم باید از پاسبان امنیتی اجازه بگیری. آزادی هر لحظه بیشتر از قبل تهی از معنا می‌شه؛ به‌مثابه‌ی یک امتیاز مشروط و یا لطف که وقتی تا سوراخ ماتحت بهت ت…

دو سال زندان برای «همکاری علمی». تا صبح قهقهه می‌زنم.

— 2046. (2004)

[media, no text]

[media, no text]