آرشیو گروه بهره برداران پست های برق(مسائل فنی و دستورالعمل ها): post #2181 — TG.ME

طراحی یک ترانس در حقیقت حل سه مساله است، اول حل مسائل عایقی، دوم مسائل مکانیکی و سوم مسائل خنگ کنندگی بسیاری از طرح‌ها به علت اینکه در یکی از این سه بخش بهینه نیستند رد می‌شود. فاصله عایقی بوشینگها در ارتفاع ۱۰۰۰ متر و سطح ولتاژ ۴۰۰ حداقل باید 3200mm و در ۲۳۰ کیلوولت حداقل 1900mm باشه با هر ۱۰۰ متر افزایش ارتفاع باید ۱ درصد فاصله بیشتر بشه ترانسهایی که برق تهران سفارش میده با متوسط دما ۴۵ درجه سانتیگراد و ارتفاع نصب ۱۸۰۰ متر طراحی میشن به این خاطر وقتی ترانسی رو جابجا میکنیم محدودیت بارگیری پیش نمیاد. وزن اصلی یک ترانس رو سیستم کولینگ طبیعی تعیین میکنه مثلا یک ترانس 30/40MVA (کولینگ طبیعی و یک مرحله کولینگ با فن) و یک ترانس 30/40/50MVA (کولینگ طبیعی و دو مرحله کولینگ با فن) تفاوت وزن چندانی وجود ندارد. کلاس حرارتی عایق‌های مورد استفاده در ترانس A هست (اصطلاحا بهشون میگن کاغذ کرافت)، این عایقی نهایتا تا ۱۰۵ درجه سانتیگراد سالم میمونه، در ترانسهای جدید از کلاس A که ترمالی آپگرید شدند استفاده میشه و میتونن تا دمای ۱۲۰ درجه سانتیگراد کار کنند.