به گفته او، ماجرا فقط به تلاش ناشران برای کسب درآمد از نوستالژی محدود نمیشود. شرایر ۸ دلیل اصلی را مطرح کرده است:
کاهش ریسک: بخش زیادی از طراحی، ساختار و مکانیکهای بازی از قبل شکل گرفتهاند
وجود مخاطب آماده: بازیکنانی که نسخه اصلی را میشناسند، از قبل برای تجربه بازی علاقه دارند
آشنایی نسل جدید با فرنچایزهای قدیمی: ریمیکها میتوانند راهی برای معرفی مجموعههای قدیمی به بازیکنان جدید باشند
انتقال بازیهای قدیمی به پلتفرمهای مدرن: فرصتی برای در دسترس قرار دادن آثار کلاسیک روی سختافزارهای جدید
آموزش ابزارها و فرایندهای تولید جدید: تیم توسعه میتواند همزمان با ساخت ریمیک، مهارتهای تازهای کسب کند
آشنایی با سختافزار جدید: استودیوها میتوانند قابلیتها و ویژگیهای کنسولهای جدید را بهتر بشناسند
استفاده مؤثر از نیروی تیم: بخش بزرگی از تیم روی ریمیک کار میکند، در حالی که گروه کوچکتری مشغول نمونهسازی پروژه بعدی است
فرصت بازگشت به گذشته: سازندگان میتوانند به یک بازی قدیمی برگردند و ایدههایی را که در زمان ساخت نسخه اصلی بهدلیل محدودیت زمان یا فناوری کنار گذاشته بودند، اجرا کنند

