گویند در مجلسی از ژولیده ی نیشابوری پرسیدند میتوانی فی البداهه شعری بگویی که ده تا
کلمه "دل" داخلش باشد و هر کدام معانی مختلفی داشته باشد ؟!
ژولیده، رباعی زیر را در همان مجلس سرود :دلبری با دلبری دل از کفم دزدید و رفت
هرچه کردم ناله از دل، سنگدل نشنید و رفت
گفتمش ای دلربا دلبر ز دل بردن چه سود ؟!
از ته دل بر من دیوانه دل خندید و رفت
